Trieste (2019)

Trieste
Ilustracja
„Trieste” w La Spezia 7 grudnia 2024
Klasa

lotniskowiec

Historia
Stocznia

Fincantieri, Castellammare di Stabia; Cantiere navale del Muggiano, La Spezia

Położenie stępki

20 lutego 2018[1]

Wodowanie

25 maja 2019[2]

 Marina Militare
Wejście do służby

7 grudnia 2024

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

standardowa 38 000 ton[3]

Długość

245 m

Szerokość

36 m

Zanurzenie

7,2 m

Napęd
dwie turbiny gazowe Rolls-Royce MT30 o mocy 102 000 KM każda, które napędzają dwie śruby napędowe
Prędkość

25 węzłów (46 km/h)[1]

Zasięg

7000 mil morskich przy prędkości 16 węzłów

Uzbrojenie
Sylver vertical launching system A50 VLS dla 16 rakiet przeciwlotniczych Aster 15/30 lub 32 rakiet przeciwlotniczych CAMM-ER i 3 x armaty OTO Melara 76 mm; 3 × wyrzutnie OTO Melara 25/80 RCWS with Oerlikon KBA 25 mm; 2 × wyrzutnie Oto Melara ODLS-20
Wyposażenie lotnicze
12 śmigłowców morskich AgustaWestland AW101 lub 10 samolotów F-35B lub kombinacji AW 129D i F-35B[2]
Załoga

460 oficerów i marynarzy, oraz może zabrać 604 żołnierzy piechoty morskiej[2]

Trieste (numer burtowy L 9890) – włoski lekki lotniskowiec wielozadaniowy, w służbie od 2024. Okręt włoskiej marynarki wojennej (Marina Militare).

Historia

Ministerstwo Obrony Włoch zamówiło okręt 3 lipca 2015 w ramach ogłoszonego dwa miesiące wcześniej nowego planu modernizacji technicznej sił morskich. Stępkę położono 20 lutego 2018. Kadłub otrzymał nr C 6260. Łączny koszt budowy zamknął się w kwocie 1,1 mld EUR (wówczas 5,03 mld zł). Matką chrzestną okrętu została prawniczka i Pierwsza Dama Włoch Laura Mattarella, która jest córką prezydenta Sergio Mattarella (gdyż ten jest wdowcem). Okręt przyjęto do służby 7 grudnia 2024[2].

Charakterystyka taktyczno-techniczna

Jednostka ma długość 245 metrów długości i osiąga maksymalną prędkość 25 węzłów. Jest wyposażona w połączony układ napędowy diesel/elektryczny i turbiny gazowe (CODLAG)[2].

Pokład lotniczy wyposażony w rampę startową ma długość 230 m i szerokość 36 m, z łącznie dziewięcioma miejscami dla samolotów. Jest on wyposażony w dwie windy samolotowe o wymiarach 15 na 15 m i maksymalnym udźwigu 42 ton, które połączone są z hangarem samolotowym o powierzchni 2600 m²[3].

Posiada w części rufowej zalewany basen służący do wypuszczania i przyjmowania jednostek desantowych o ładowności do 60 ton (cztery barki desantowe typu LCM-1E lub jednego poduszkowca LCAC[2].

Zasilanie w energię elektryczną (także podawanie na zewnątrz) zabezpieczają dwa silniki wysokoprężne MAN 20V32/44CR o mocy 32 000 KM każdy i cztery generatory wysokoprężne MAN 9L32/44CR o mocy 28 110 KM[2].

Uzbrojenie lotniskowca składa się z systemu Sylver vertical launching system A50 VLS dla 16 rakiet przeciwlotniczych Aster 15/30 lub 32 rakiet przeciwlotniczych CAMM-ER i trzech armat OTO Melara 76 mm; oprócz tego ma trzy wyrzutnie OTO Melara 25/80 RCWS with Oerlikon KBA 25 mm i dwie wyrzutnie Oto Melara ODLS-20[2].

Zadania

„Trieste” jest lekkim lotniskowcem wielozadaniowym, zdolnym do prowadzenia działań w ramach zespołów wojsk NATO i w misjach międzynarodowych. Jego uzbrojenie i wyposażenie pozwala na wykorzystanie go jako okręt dowodzenia, ochrony przeciwlotniczej i przeciwpodwodnej, wsparcia dla operacji desantowych oraz jako wsparcie dla akcji humanitarnych w misjach pokojowych i podczas klęsk żywiołowych[4].

Głównym zadaniem „Trieste” jest transport żołnierzy, pojazdów i ładunków różnego typu w rejon dyslokacji sił morskich i wsparcie operacji desantowych lub humanitarnych z użyciem lotnictwa. W profilu wojskowym zapewnia transport i desantowanie oddziałów wraz ze sprzętem. W profilu humanitarnym istnieje możliwość przekształcenia go w statek szpitalny. W konfiguracji bojowej będzie wyposażony w salę operacyjną, radiologiczną i analityczną, gabinet dentystyczny oraz pomieszczenia szpitalne dla 28 chorych na 770 m². W przypadku misji humanitarnych okręt będzie zdolny do ewakuacji ludności z zagrożonych terenów drogą morską, dostarczania wody pitnej (poprzez stacje odsalania i magazynowania) i energii elektrycznej o mocy wyjściowej 2000 kW i jej dystrybucji za pomocą kontenerowych transformatorów. Okręt będzie stanowić także wysuniętą bazę operacyjną dla śmigłowców ratunkowych[2][3][5].

Przypisy

  1. 1 2 CASTELLAMMARE DI STABIA: SLIPWAY WORKS START ON THE MULTIPURPOSE AMPHIBIOUS UNIT (LHD). www.fincantieri.com. [dostęp 2025-04-05]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Trieste: Największy włoski okręt wojenny wszedł do służby. milmag.pl. [dostęp 2025-04-05]. (pol.).
  3. 1 2 3 ITALIEN STELLT FLUGZEUGTRÄGER „TRIESTE“ IN DIENST. militaeraktuell.at. [dostęp 2025-04-05]. (niem.).
  4. Riesiges Kriegsschiff sorgt in Triest für Aufsehen. www.kleinezeitung.at. [dostęp 2025-04-05]. (niem.).
  5. Nade Trieste in arrivo Per l'allestimento serviranno 800 operai. www.uilmlaspezia.it. [dostęp 2025-04-05]. (wł.).