Tułoma
![]() | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Obwód | |
| Rzeka | |
| Długość | 64 km |
| Powierzchnia zlewni |
6250 km² |
| Średni przepływ |
241 m³/s (delta) |
| Źródło | |
| Miejsce | Notozero, |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Zatoka Kolska |
| Wysokość |
0 m n.p.m. |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie obwodu murmańskiego ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
Tułoma (ros. Тулома) – rzeka na Półwyspie Kolskim, w obwodu murmańskim.
Pokrywa się lodem między końcem grudnia a lutym. Topnienie i spływ lodu od kwietnia do początku czerwca[1]. Tułoma wykorzystywana jest do spławu drewna. Na rzece wybudowano dwie elektrownie wodne: Górnotułomska Elektrownia Wodna (oddana do eksploatacji w 1966 r., moc 268 MW), oraz Dolnotułomska Elektrownia Wodna (oddana do eksploatacji w 1938 r., moc 57,2 MW). Rzeka była słynna z połowu łososi z rocznym odłowem przekraczającym 100 ton. Jednak po wybudowaniu zapór migracja ryby ustała i mimo kilkakrotnych prób wybudowania różnego rodzaju ułatwień przepływu łososia, większych sukcesów nie osiągnięto.
Miejscowości wzdłuż rzeki: Kola, Murmaszy, Górnotułomski, Tułoma[2].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Artykuł w Wielkiej Radzieckiej Encyklopedii
- ↑ (Projekt 'Rzeka Tuloma'). [dostęp 2008-11-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-01-05)].


