Tymonacyk

Tymonacyk
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C4H7NO2S

Masa molowa

133,17 g/mol

Wygląd

bezbarwne ciało stałe[2]

Identyfikacja
Numer CAS

444-27-9

PubChem

9934

DrugBank

DB12856

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

A05BA

Tymonacyk, tioprolina (łac. timonacicum) – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów niebiałowych, karboksylowa pochodna tiazolidyny. Stosowany jako lek o działaniu hepatoprotekcyjnym i detoksykacyjnym w ostrych i przewlekłych schorzeniach wątroby o różnej etiologii oraz w toksycznym uszkodzeniu wątroby. Składnik kosmetyków do pielęgnacji i ochrony skóry[1].

Synteza

Synteza kwasu 4-tiazolidynokarboksylowego została po raz pierwszy opisana przez Maxwella Schuberta w 1936 r.[4] i niezależnie przez Hansa Thachera Clarke'a w 1937 r[2].

Związek powstaje w reakcji kondensacji formaldehydu z równomolową ilością cysteiny[2].

Synteza tymonacyku
Synteza tymonacyku

Stereochemia

Kwas tiazolidynokarboksylowy jest związkiem chiralnym z dwoma enancjomerami.

Izomery tymonacyku
Nazwa D-tymonacykL-tymonacyk
Inna nazwa kwas (S)-4-tiazolidynokarboksylowykwas (R)-4-tiazolidynokarboksylowy
Wzór strukturalny kwas (S)-4-tiazolidynokarboksylowykwas (R)-4-tiazolidynokarboksylowy
Numer CAS 45521-09-334592-47-7
444-27-9 (DL)
Numer WE 256-240-3252-106-3
207-146-6 (DL)
ECHA 100.051.111100.047.355
100.006.498 (DL)
PubChem 19825393176
9934 (DL)
DrugBank DB02846
DB12856 (DL)
Wikidata Q27133347Q27093808
Q23637400 (DL)

Występowanie

Obecność stwierdzono w twardniku japońskim[5] oraz rzodkiewniku pospolitym[6].

Preparaty handlowe

Preparaty tymonacyku dopuszczone do obrotu w Polsce: Heparegen, Timohep.

Przypisy

  1. 1 2 Ingredient: TIMONACIC [online], ec.europa.eu [dostęp 2025-08-17] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 S. Ratner, H.T. Clarke, The Action of Formaldehyde upon Cysteine, „Journal of the American Chemical Society”, 59 (1), 1937, s. 200, DOI: 10.1021/ja01280a050 (ang.).
  3. Tymonacyk, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2025-03-15] (ang.).
  4. Maxwell P. Schubert, Compounds of Thiol Acids with Aldehydes, „Journal of Biological Chemistry”, 1, 114, 1936, s. 341, DOI: 10.1016/S0021-9258(20)65226-7 (ang.).
  5. Y. Kurashima, M. Tsuda, T. Sugimura, Marked formation of thiazolidine-4-carboxylic acid, an effective nitrite trapping agent in vivo, on boiling of dried shiitake mushroom (Lentinus edodes), „Journal of Agricultural and Food Chemistry”, 38 (10), 2005, s. 1945-1949, DOI: 10.1021/JF00100A015 (ang.).
  6. M. Zook, R. Hammerschmidt, Origin of the Thiazole Ring of Camalexin, a Phytoalexin from Arabidopsis thaliana, „Journal of Agricultural and Food Chemistry”, 113 (2), 1997, s. 463-468, DOI: 10.1104/PP.113.2.463, PMID: 9046593 (ang.).

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.