Ulica Szczęśliwicka w Warszawie
| Ochota | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Ulica Szczęśliwicka na wysokości ul. Opaczewskiej | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Przebieg | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Położenie na mapie Warszawy  | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski  | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 52°12′55,8″N 20°58′11,8″E/52,215500 20,969944 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Historia
Pierwotnie był to odcinek drogi od rogatek Wolskich przez Czyste i Szczęśliwice do Opaczy Wielkiej[1]. Nazwa ulicy, nadana na przełomie XIX i XX w., pochodzi od nazwy wsi Szczęśliwice[2]. Została uregulowana w czasach Królestwa Polskiego. W 1845 została oddzielona od ulicy Przyokopowej torami kolei warszawsko-wiedeńskiej.
W XIX wieku była jedną z głównych dróg wsi Czyste. Później stała się częścią przedmieścia Ochota. Pod koniec XIX wieku została zabudowana. Budynki w okolicy ulicy Niemcewicza powstały na początku XX wieku. Wzdłuż ulicy zamieszkiwali głównie robotnicy. Zabudowę stanowiły drewniane domy i kilka małych kamienic. Była to wąska ulica, brukowana kamieniem polnym, nieposiadająca oświetlenia. Ponieważ budynki nie miały kanalizacji, wzdłuż niej rynsztokami płynęły ścieki.
W 1916 ulica wraz z Ochotą została włączona do Warszawy.
W 1927 wzdłuż ulicy poprowadzono tory Elektrycznych Kolei Dojazdowych (EKD, obecnie Warszawska Kolej Dojazdowa), ze stacjami Warszawa Zachodnia EKD, Warszawa Szczęśliwicka i Warszawa Opaczewska. Tory zlikwidowano w latach 70. Później położono nowe zlokalizowane na północ od zlikwidowanych. Przed II wojną światową w okolicy ulicy Opaczewskiej oraz pomiędzy ulicą Niemcewicza a Kopińską powstały nowe zabudowania. Wzdłuż środkowej części ulicy przeważały pola i tereny zielone.
Podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku ulicę na wysokości ulicy Opaczewskiej przegrodzono barykadą zbudowaną z dwóch wagonów EKD wypełnionych kamieniami; obok barykady wykopano rów przeciwpancerny[3]. Barykada i rów przeciwpancerny powstały również na wysokości ulicy Częstochowskiej[4].
W latach 50. XX wieku przy ulicy wybudowano kolejne domy mieszkalne. Zabudowano również jej stronę zachodnią, niezagospodarowaną przed wojną.
W 2009 zmieniono organizację ruchu na skrzyżowaniu z ul. Dickensa i ul. Drawską – zbudowane zostało rondo. W 2010 nadano mu nazwę Bohdana Pniewskiego[5].
Ważniejsze obiekty
- Urząd Dozoru Technicznego (nr 34)
- Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej (nr 40)
- Zespół Szkół nr 4 im. Eugeniusza Kwiatkowskiego: IX Liceum Profilowane, Technikum nr 10, Zasadnicza Szkoła Zawodowa nr 23, Technikum Uzupełniające nr 7, Technikum Uzupełniające nr 11 (nr 46)
- Zespół Szkół im. inż. Stanisława Wysockiego w Warszawie: Technikum nr 7 (d. „Kolejówka”) oraz Zespół Szkół Samochodowych i Licealnych Nr 1 (nr 56)
- Park Szczęśliwicki
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 300. ISBN 83-01-08836-2.
- ↑ Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 198. ISBN 83-86619-97X.
- ↑ Jan Grzybowski: 40 pułk piechoty „Dzieci Lwowskich” w obronie Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1990, s. 62. ISBN 83-11-07846-7.
- ↑ Jan Grzybowski: 40 pułk piechoty „Dzieci Lwowskich” w obronie Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1990, s. 63. ISBN 83-11-07846-7.
- ↑ Uchwała nr LXXXIII/2470/2010 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 10 czerwca 2010 r. w sprawie nadania nazwy rondu w Dzielnicy Ochota m.st. Warszawy. [w:] Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego [on-line]. edziennik.mazowieckie.pl, 26 lipca 2010. s. 29884. [dostęp 2020-02-08].
Bibliografia
- Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1964, s. 210.