Vermivora

Vermivora[1]
Swainson, 1827
Ilustracja
Lasówka niebieskoskrzydła (V. cyanoptera)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

lasówki

Rodzaj

Vermivora

Typ nomenklatoryczny

Sylvia solitaria Wilson = Certhia pinus Linnaeus = Certhia cyanoptera Olson & Reveal

Gatunki

3 gatunki – zobacz opis w tekście

Vermivorarodzaj ptaków z rodziny lasówek (Parulidae).

Występowanie

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w USA i Kanadzie[2], zimujące w Meksyku, Ameryce Środkowej oraz w północnej części Ameryki Południowej[3].

Morfologia

Długość ciała 12 cm, masa ciała 7,2–11,8 g[3].

Systematyka

Etymologia

Vermivora: łac. vermis – „robak”; -vorus – „-jedzący”, od vorare – „pożreć”[4].

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[5]:

  • Vermivora bachmanii (Audubon, 1833)lasówka żółta
  • Vermivora chrysoptera (Linnaeus, 1766) – lasówka złotoskrzydła
  • Vermivora cyanoptera Olson & Reveal, 2009 – lasówka niebieskoskrzydła

Przypisy

  1. Vermivora, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): New World warblers, mitrospingid tanagers. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2021-01-20]. (ang.).
  3. 1 2 J. Curson: Family Parulidae (New World Warblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 15: Weavers to New World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2010, s. 739. ISBN 978-84-96553-68-2. (ang.).
  4. vermivora, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-27] (ang.).
  5. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Parulidae Wetmore, Friedmann, Lincoln, Miller,AH, Peters,JL, van Rossem, Van Tyne & Zimmer,JT, 1947 - lasówki - New World wood warblers (wersja: 2024-07-02). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-03-31].