Władysław Giżycki
| Pełne imię i nazwisko |
Władysław Józef Konrad Giżycki |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
25 listopada 1875 |
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie | |
| Miejsce zamieszkania |
Warszawa, ul/ Puławska 113, tel. 4-22-99 |
| Alma Mater | |
| Rodzice |
Jan i Pelagia Apolonia z domu Słowikowska |
| Małżeństwo |
Janina Kiwerska h. Jastrzębiec |
| Dzieci |
Józefa Wanda i Jerzy |
| Odznaczenia | |
 | |
Władysław Giżycki (ur. 25 listopada 1875 w Kobylu, pow. Nowy Sącz zm. 1 listopada 1950 w Warszawie) — polski pedagog, nauczyciel, założyciel i dyrektor męskiego gimnazjum w Warszawie.
Życiorys
Urodził się 25 listopada 1875 w rodzinie Jana i jego żony Pelagii Apolonii z domu Słowikowskiej w Kobylu w powiecie nowosądeckim.
Szkołę średnią i maturę uzyskał w Jarosławiu. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim na wydziale prawnym i po jego zakończeniu na wydziale filozoficznym. W 1907 zamieszkał w Warszawie i nauczał w szkole Emiliana Konopczyńskiego. W czasie I wojny światowej przebywał w Rosji i w 1915 był jednym z głównych organizatorów polskiego szkolnictwa w Moskwie.
Po powrocie do Polski pracował w Towarzystwie Eugenicznym jako przewodniczący sekcji wychowawczej. W 1920 założył przy ul. Puławskiej 113 Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze i Liceum Męskie.
W 1927 był organizatorem i prezesem Polskiego Związku Łuczniczego oraz członkiem stołecznego komitetu Rady Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W latach 1929-35 był członkiem Rady Naukowej Wychowania Fizycznego. W 1931 został prezesem oddziału mokotowskiego Związku Strzeleckiego a od 1935 prezesem honorowym tegoż oddziału.
W czasie okupacji szkoła została przemianowana na Prywatną Szkołę Ogrodniczą i prowadziła aktywne tajne nauczanie. Podczas powstania warszawskiego budynek szkoły został zniszczony.
Po wyzwoleniu przez pewien czas nauczał języka niemieckiego w gimnazjum im. Sowińskiego na Woli.
Żonaty z Janiną Kiwerską herbu Jastrzębiec. Małżeństwo miało dwoje dzieci: córka Józefa Wanda i syn Jerzy. Pod koniec życia zamieszkał w Konstancinie-Jeziornej gdzie przyczynił się do powstania szkoły zawodowej przy fabryce papieru i był jej dyrektorem[1].
Zmarł w Warszawie 1 listopada 1950 i pochowany został na cmentarzu powązkowskim.
Przypisy
- ↑ SZKOŁA - Historia szkoły [online], reymont.edupage.org [dostęp 2025-01-18].
Bibliografia
- Ulice Twojego Miasta [online], ulicetwojegomiasta.pl [dostęp 2025-01-18].
- Czy wiesz kto to jest?. Stanisław Łoza (redakcja). Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 205. [dostęp 2021-03-10]. (pol.).