Władysław Markiewicz (adwokat)
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
adwokat |
| Narodowość |
polska |
Władysław Markiewicz (ur. 19 maja 1834 w Pruchniku, zm. 8 grudnia 1910 w Krakowie) – polski adwokat.
Życiorys
Urodził się 19 maja 1834 w Pruchniku[1]. Szkołę średnią ukończył w Przemyślu[1]. Od 1855 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego[1]. Podjął praktykę w kancelarii Gnoińskiego[1]. Na początku 1860 przeniósł się do Krakowa i tam uzyskał stopień doktora praw[1]. Dokończył praktykę zawodową jako koncypient u adwokatów Biesiadeckiego i Zyblikiewicza[1]. W 1867 został mianowany adwokatem w Gródku[1]. W 1869 powrócił na stałe do Krakowa[1]. Od 1874 do 1880 był prezesem krakowskiej Izby Adwokackiej[1][2]. Jego kancelaria nosiła miano sławnej i należała do czołowych w Krakowie[1][2]. Prowadził sprawy m.in. Adama i Andrzeja Potockich oraz inne osobistości z kraju[1]. W 1910 obchodził jubileusz 50-lecia pracy zawodowej[1]. W marcu tego roku zamknął swoją kancelarię[1]. Był wtedy najstarszym członkiem krakowskiej palestry[2].
Był radnym w Krakowie[3]. Udzielał się w działalności humanitarnej i filantropijnej[1][2]. Należał do wielu organizacji dobroczynnych[2]. Od 1874 był sekretarzem Komitetu Ochron Krakowskich, z czasem został w tym gremium zastępcą opiekuna głównego[1]. Był też wiceprezesem Towarzystwa Dobroczynności, prezesem Towarzystwa nad Opuszczonymi Sierotami[1][2]. Działał też w Arcybractwie Miłosierdzia, gdzie przez lata był starszym, a do końca życia zasiadał w radzie[2]. Był też prezesem Bractwa Dobrej Śmierci[2].
Zmarł 8 grudnia 1910 na atak serca podczas wizyty u lekarza w Krakowie[2][3][4]. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[3][4].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pożegnanie nestora adwokatów krakowskich. „Nowości Illustrowane”. Nr 13, s. 15-16, 26 marca 1910.Błąd w przypisach:
Nieprawidłowe nazwy parametrów elementu
<ref>.BŁĄD PRZYPISÓW - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Zgon nestora adwokatów krakowskich. „Nowości Illustrowane”. Nr 51, s. 9, 17 grudnia 1910.
- 1 2 3 Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939). W: Karolina Grodziska–Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 125. ISBN 83-08-01428-3.
- 1 2 Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Władysław Markiewicz. rakowice.eu. [dostęp 2022-04-12].
.jpg)