Władysław Pinkus
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Dzieci | |
Władysław Pinkus (ur. 18 czerwca 1850 w Płońsku, zm. 29 września 1929 w Łodzi)[1] – polski lekarz i działacz społeczny. Był twórcą i wieloletnim kierownikiem Miejskiego Pogotowia Ratunkowego w Łodzi.
Działalność
Zainicjował powstanie w Łodzi taniego ambulatorium dla robotników. Podczas I wojny światowej był członkiem władz gminy żydowskiej w Łodzi[2][3].
Pogotowie ratunkowe
Dzięki jego inicjatywie, staraniom łódzkiego Towarzystwa Lekarskiego i ofiarności łodzian, w maju 1899 powstało Towarzystwo Doraźnej Pomocy Lekarskiej. Towarzystwo to już 1 grudnia 1899 otworzyło, pierwszą w Łodzi, stację Pogotowia Ratunkowego (2 lata wcześniej pogotowie ratunkowe powstało w Warszawie)[2][3]. W 1919 pośredniczył w sporze między władzami miasta a Towarzystwem Doraźnej Pomocy Lekarskiej oraz w pertraktacjach między pracownikami a Zarządem Pogotowia Ratunkowego[4].
Życie prywatne
Jego synem był lekarz – Ludwik Pinkus[5].
Przypisy
- ↑ Władysław Pinkus [online], graedu.pl [dostęp 2021-08-16].
- 1 2 Księga Pamiątkowa 25-lecia pracy Pogotowia Ratunkowego w Łodzi, s. 5.
- 1 2 Monik@, baedeker łódzki: Doktor Pinkus i historia Pogotowia Ratunkowego w Łodzi. [online], baedeker łódzki, 22 marca 2018 [dostęp 2021-08-16].
- ↑ A. Bołdyrew, A. Czajkowska, Pinkus Władysław (1849–1929), [w:] Działaczki i działacze oświatowi w Królestwie Polskim u progu niepodległości. Słownik biograficzny, red. A. Bołdyrew, A. Wałęga, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2023, t. 2: L–Ż, s. 228–229, ISBN 978-83-8331-332-0, [dostęp 2024-09-11].
- ↑ Andrzej Kempa, Marek Szukalak, Żydzi dawnej Łodzi: słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz z Łodzią związanych, Oficyna Bibliofilów, 2001, ISBN 978-83-87522-47-6 [dostęp 2024-06-08] (pol.).