Władysław Trzeciak

Władysław Trzeciak
major piechoty major piechoty
Data urodzenia

20 października 1891

Data i miejsce śmierci

14 stycznia 1931
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

do 1931

Siły zbrojne

Armia Polska we Francji
Wojsko Polskie

Jednostki

Instytut Badań Inżynierii

Stanowiska

kierownik referatu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)
Odznaka „Znak Pancerny”

Władysław Trzeciak[a] (ur. 20 października 1891, zm. 14 stycznia 1931 w Warszawie) – major piechoty inżynier Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 20 października 1891 roku[1]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Armii Polskiej we Francji. Dowodził kompanią karabinów maszynowych[2].

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w kompanii zapasowej 1 pułku czołgów, a jego oddziałem macierzystym był 42 pułk piechoty[3]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1349. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 42 pp w Białymstoku[4]. W latach 1923–1924 pełnił służbę w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku kierownika referatu czołgów[5][6]. Z dniem 1 stycznia 1925 roku został przydzielony do macierzystego 1 pułku czołgów[7]. W lutym 1925 roku został odkomenderowany do Polskiej Misji Wojskowej Zakupów w Paryżu do dnia 1 lutego 1926 roku[8]. Następnie był komendantem Centralnej Szkoły Czołgów[2]. Uzyskał dyplomy inżyniera elektryka i inżyniera mechanika[2]. Od jesieni 1927 roku pełnił służbę w Instytucie Badań Inżynierii na stanowisku kierownika referatu czołgów Biura Konstrukcyjnego Broni Pancernych[9][1]. Obowiązki służbowe łączył z pracą dydaktyczną na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej[9][2]. 2 grudnia 1930 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10]. Zmarł 14 stycznia 1931 roku w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie po miesięcznej przeszło chorobie. Przyczyną śmierci było zapalenie płuc i powstały w związku z tym wrzód[11][12]. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[9][13] (kwatera A10-5-3)[14].

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Władysław I Trzeciak”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko.

Przypisy

Bibliografia