Włodzimierz Rice
.jpg) | |
 podporucznik obserwator | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 czerwca 1919 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1919 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
.svg.png){kind=small}
Włodzimierz Rice (ur. 1890, zm. 12 czerwca 1919 pod Lidą) – podporucznik obserwator Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się w 1890[1]. Pochodził z polskiej rodziny ziemiańskiej, po matce związany z duchem polskim[2]. Był obywatelem Stanów Zjednoczonych[2].
Po wybuchu I wojny światowej jako ochotnik wstąpił do oddziału automobilowego, potem do eskadry lotniczej[2]. Służył w szeregach Legionów Polskich[3]. Był internowany w Száldobos[2].
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Dowództwa Wojsk Lotniczych w Warszawie[3]. Został mianowany na stopień podporucznika z dniem 1 kwietnia 1919[3]. 12 czerwca 1919 jako obserwator wystartował z porucznikiem pilotem Romualdem Wermińskim i ładunkiem bomb na samolocie Hannover Roland CL.II do kolejnego lotu bojowego; na wysokości 50 m samolot wpadł w korkociąg i spadł na ziemię - obaj lotnicy zginęli[4].
Odznaczenie
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie (1937)[5]
Przypisy
- ↑ Włodzimierz Rice. niezwyciezeni1918-2018.pl. [dostęp 2022-06-01].
- 1 2 3 4 Zgon lotnika. „Nowości Illustrowane”. Nr 29, s. 7, 19 lipca 1919.
- 1 2 3 Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Włodzimierz Rice. zolnierze-niepodleglosci.pl. [dostęp 2022-06-01].
- ↑ Ku Czci Poległych Lotników Księga Pamiątkowa. Marian Romeyko (red.). Warszawa: Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Poległych Lotników, 1933, s. 302.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 94.