Włodzimierz Wróbel
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
7 września 1963 |
| Zawód, zajęcie |
sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego |
| Profesor doktor habilitowany nauk społecznych | |
| Specjalność: prawo karne materialne, teoria prawa karnego | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1992 – prawo |
| Habilitacja |
26 kwietnia 2003 – prawo |
| Profesura |
1 października 2019 |
| Polska Akademia Umiejętności | |
| Status |
członek czynny |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Jagielloński |
| Okres zatrudn. |
od 1987 |
| kierownik Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego | |
| Okres spraw. |
od 2018 |
Włodzimierz Piotr Wróbel (ur. 7 września 1963 w Krakowie) — polski prawnik, profesor nauk społecznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 2011 sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego RP[1][2], kierownik Katedry Prawa Karnego UJ[1].
Życiorys
W 1987 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji UJ i w tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Prawa Karnego UJ. W latach 1987–1989 odbył aplikację sądową zakończoną pozytywnie zdanym egzaminem sędziowskim[1]. W okresie 1989–1994 pełnił funkcję sekretarza Zespołu Prawa Karnego Materialnego Komisji Kodyfikacyjnej przy Ministrze Sprawiedliwości. W 1992 na podstawie napisanej pod kierunkiem Andrzeja Zolla rozprawy pt. Znamiona normy sankcjonowanej i sankcjonującej w przepisie prawa karnego uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych[3]. W 2003 przedstawił rozprawę pt. Zmiana normatywna i zasady intertemporalne w prawie karnym i uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego[1]. W 2019 prezydent Andrzej Duda nadał mu tytuł profesora nauk społecznych[3].
W latach 1991–2003 był asystentem sędziego w Trybunale Konstytucyjnym, a później dyrektorem Zespołu Obsługi Skargi Konstytucyjnej Trybunału Konstytucyjnego[1].
W okresie od 2003 do 2011 był pracownikiem Biura Studiów i Analiz Sądu Najwyższego, w 2008 był członkiem zespołu do spraw Konwencji o ochronie praw człowieka i godności istoty ludzkiej w odniesieniu do zastosowań biologii i medycyny przy Prezesie Rady Ministrów RP. W latach 2005–2008 kierował Uniwersytecką Poradnią Prawną UJ[1].
Był nauczycielem akademickim na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW[3].
W 2020 został wyróżniony przez Fundację Court Watch Polska tytułem „Obywatelskiego Sędziego Roku”[4], oraz nagrodą "Złotej Temidy" przez Wyższą Szkołę Humanitas oraz Fundację "Humanitas" w roku 2021[5]. W roku 2021 laureat nagrody "Mentor Studenta" przyznawanej przez Samorząd Studentów UJ[6]
Pełnione funkcje
12 września 2011 został powołany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego na sędziego Sądu Najwyższego orzekającego w Izbie Karnej[2]. Był ekspertem parlamentarnych komisji, członkiem komisji egzaminacyjnych na aplikację adwokacką i radcowską, a także wykładowcą z zakresu prawa karnego materialnego dla sędziów i prokuratorów[1]. W latach 2009 - 2010 zastępca przewodniczącego Rady Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury. Członek Komisji ds. Reformy Prawa Karnego przy Prezydencie RP (2001). Członek Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego w kadencji 2004-2006 oraz 2009-2013. W kadencji 2013–2016 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości[7], zaś od 27 marca 2024 r. pełni funkcję przewodniczącego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego. 23 maja 2020 r. był jednym z pięciu kandydatów Zgromadzenia Ogólnego Sądu Najwyższego na stanowisko Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, uzyskując najwyższe poparcie wśród sędziów uczestniczących w Zgromadzeniu Ogólnym sędziów SN (50 głosów na 95)[8].
Do 2017 był członkiem rady programowej „Zeszytów Prawniczych Biura Analiz Sejmowych”, z której ustąpił powołując się na okoliczność utraty przez Biuro Analiz Sejmowych statusu niezależnej instytucji eksperckiej[9]. Od 13 czerwca 2024 r. członek Rady Programowej miesięcznika "Prokuratura i Prawo". Od 2024 r. członek Kolegium Redakcyjnego miesięcznika "Palestra".
Został członkiem Komisji Prawniczej Polskiej Akademii Umiejętności[10], członek Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk w kadencji 2024- 2027[11] był twórcą i kierownikiem Zakładu Bioetyki i Prawa Medycznego UJ, kierownikiem Studiów Podyplomowych Prawa Karnego Materialnego, Prawa Karnego Skarbowego i Gospodarczego, Prawa Medycznego i Bioetyki UJ[1][12].
Publikacje
Opublikował ponad 150 prac naukowych i popularnonaukowych z zakresu prawa karnego, prawa konstytucyjnego i teorii prawa. Jest współautorem i redaktorem „Komentarza do Kodeksu Karnego” (część ogólna i szczególna — red. Andrzej Zoll) i współautorem (wspólnie z Andrzejem Zollem) wydanego w 2010 podręcznika akademickiego „Polskie prawo karne. Część ogólna”[1]. Na kanale YouTube Katedry Prawa Karnego UJ[13] zamieszczane są regularnie wykłady z zakresu prawa karnego prowadzone przez prof. Włodzimierza Wróbla[14][15] oraz zebrania naukowe Katedry Prawa Karnego[16]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 prof. dr hab. Włodzimierz Wróbel. Katedra Prawa Karnego Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2015-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-17)]. (pol.).
- 1 2 Prezydent powołał 11 sędziów. Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 2011-09-12. [dostęp 2015-02-21]. (pol.).
- 1 2 3 Dr hab. Włodzimierz Piotr Wróbel, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-03-19].
- ↑ Patrycja Rojek-Socha, Prof. Włodzimierz Wróbel obywatelskim Sędzią Roku 2020 [online], Prawo.pl, 25 września 2020 [dostęp 2020-09-26].
- ↑ Aktualności [online], www.humanitas.edu.pl [dostęp 2025-03-21].
- ↑ Pismo Studentów WUJ - Wiadomości Uniwersytetu Jagiellońskiego, październik 2021 by Pismo Studentów WUJ - Wiadomości Uniwersytetu Jagiellońskiego - Issuu [online], issuu.com, 8 października 2021 [dostęp 2025-03-21] (ang.).
- ↑ Andrzej Niedziałek, Komisja Kodyfikacyjna Prawa Karnego - Ministerstwo Sprawiedliwości - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Sprawiedliwości, 5 października 2018 [dostęp 2022-01-04] (pol.).
- ↑ Kandydaci na I prezesa SN wybrani. Włodzimierz Wróbel otrzymał najwięcej głosów [online], prawo.gazetaprawna.pl [dostęp 2020-12-06].
- ↑ Czystka w Kancelarii Sejmu. oko.press, 1 lipca 2017. [dostęp 2017-07-02].
- ↑ Wydział II Historyczno-Filozoficzny PAU: Komisja Prawnicza PAU. Polska Akademia Umiejętności. [dostęp 2015-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-28)]. (pol.).
- ↑ Skład / Members [online], oldknp.pan.pl [dostęp 2025-03-21].
- ↑ Zakład Bioetyki Prawa Medycznego. Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2015-02-21]. (pol.).
- ↑ Katedra Prawa Karnego UJ [online], YouTube [dostęp 2025-03-21].
- ↑ Pojęcie i funkcje prawa karnego - wykład 1 z 2.10.2023 r. - prof. Włodzimierz Wróbel. Katedra Prawa Karnego UJ 2024-05-04. [dostęp 2025-03-21].
- ↑ Prawo karne Q&A z 23 marca 2020 - cz. I Obrona konieczna. Katedra Prawa Karnego UJ 2020-03-24. [dostęp 2025-03-21].
- ↑ Zebranie. Katedra Prawa Karnego UJ 2025-03-15. [dostęp 2025-03-21].