WEM Lotos

WEM Lotos

Dane podstawowe
Państwo	Polska
Producent	Huta Stalowa Wola
Typ pojazdu	transporter opancerzony
Trakcja	gąsienicowa
Załoga	3 + 4 lub 3 + 8
Historia
Prototypy	1987
Produkcja	do 1988
Egzemplarze	ok. 6 sztuk
Dane techniczne
Silnik	JMZ 8-cylindrowy silnik wysokoprężny o mocy 240 KM[1]
Transmisja	mechaniczna
Poj. zb. paliwa	450 l
Pancerz	7 – 14 mm
Długość	6,454 m
Szerokość	2,86 m
Wysokość	ok. 2,20 m
Prześwit	0,4 m
Masa	9700 kg bojowa: 11 900 kg
Moc jedn.	20,16 KM/t
Nacisk jedn.	0,46 kg/cm²[1]
Osiągi
Prędkość	61,5 km/h w wodzie: 5 km/h
Zasięg pojazdu	500 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.)	pływający
Rowy (szer.)	2,41 m
Ściany (wys.)	0,61 m
Kąt podjazdu	35°
Przechył boczny	25°[1]
Dane operacyjne
Uzbrojenie
brak
Wyposażenie
nosze 4 sztuki

WEM Lotos, wóz ewakuacji medycznej skonstruowany w Hucie Stalowa Wola na bazie gąsienicowego transportera opancerzonego MT-LB^[2][3].

Transporter MT-LB był produkowany przez HSW od 1976 roku z przeznaczeniem wyłącznie na eksport^[4]. Na jego bazie opracowano w konstrukcje, z których jednak tylko kilka jako pojazdy wsparcia, wyprodukowane w niewielkich seriach, zostało przyjętych na uzbrojenie Wojska Polskiego, takich jak m.in. WPT Mors (pierwsza wersja), Irys (ZWD-1), Przebiśnieg^[5]. W 1987 został opracowany prototyp wozu ewakuacji medycznej. Kadłub pojazdu spawany był z blachy pancernej o grubości od 7 do 14 mm. Układ jezdny składał się z 6 par pojedynczych kół nośnych z bandażami gumowymi, mocowanych na wałkach skrętnych, oraz 2 kół napędowych (z przodu) i 2 napinających (z tyłu)^[1][6]. Podwyższony kadłub w stosunku do pierwowzoru pozwolił na pomieszczenie noszy dla czterech rannych, lub po złożeniu górnych noszy umożliwiał ewakuację 8 żołnierzy w pozycji siedzącej. Przedział sterowania z kierowcą i sanitariuszem – dowódcą załogi, był połączony z przedziałem transportowym wąskim przejściem po prawej stronie transportera^[7]. W przedziale transportowym na przedniej grodzi, zamontowano siedzisko dla sanitariusza. W latach 1987–1988 HSW wyprodukowała kilka egzemplarzy opancerzonego wozu obsługi sanitarnej, jednak z braku zamówień nie wszedł on do produkcji seryjnej i na wyposażenie wojska^[8][6][5]. Według niepotwierdzonych informacji wozy zostały sprzedane do jednego z krajów afrykańskich na początku lat 90. XX w.

• 
  Lotos, przód
• 
  Lotos przedział transportowy

• Jerzy Kajetanowicz. Prace nad rozwojem sprzętu pancernego w Polsce – przegląd lat 1955–1990. „Poligon”. 5(22)/2010, wrzesień-październik 2010. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1895-3344.
• Siergiej Suworow. MT-LB. Służba prodołżajetsia. „Tiechnika i Woorużenije”. Nr 5/2005, maj 2005. (ros.).