Wacław Łęgowski
 | |
 kapitan piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 września 1888 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
między 23 a 24 kwietnia 1940 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
Komenda Miasta Łodzi |
| Główne wojny i bitwy |
wojna polsko-bolszewicka |
| Odznaczenia | |
 _BAR.svg.png){kind=small}   | |
Wacław Łęgowski (ur. 28 września 1888 w Piotrkowie, zm. między 23 a 24 kwietnia[1] 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej[2].
Życiorys
Był synem Antoniego i Antoniny ze Staniszewskich[3]. W Wojsku Polskim od grudnia 1918. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1923 w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 204 lokatą służył w 31 pułku piechoty[4]. W 1924 awansował do stopnia kapitana i nadal służył w 31 pp. W 1932 służył w komendzie miasta Łódź[5]. Był kierownikiem administracji koszar w Komendzie Miasta Łodzi. Z dniem 30 września 1934 został przeniesiony w stan spoczynku[6].
Podczas kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem kozielskiego obozu. 22 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD[1] – lista wywózkowa 040/3 poz. 75 nr akt 481[7], z 20 kwietnia 1940[1]. Został zamordowany między 23 a 24 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim[1]. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943. W Archiwum Robla (pakiet 0638-01) w rzeczach znalezionych przy szczątkach podporucznika Witolda Stróżewskiego znajduje się notatki z niedatowaną listą nazwisk oficerów „Oddziału 8” na której widnieje nazwisko Łęgowskiego. Krewni do 1946 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. W archiwum IPN znajduje się relacja krewnego o Wacławie Łęgowskim.
Był żonaty z Natalią z Fiszerów.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora[8]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[9][10]
- Krzyż Walecznych[11][3]
- Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986[12]
- Medal Zwycięstwa[13]
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 472.
- ↑ Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 159.
- 1 2 Kiński i inni, Katyń, Księga Cmentarna, 2000, s. 361.
- ↑ Rocznik Oficerski, MSWojsk, 1923, s. 215, 423.
- ↑ Rocznik Oficerski, MSWojsk, 1932, s. 49, 505.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 144.
- ↑ Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 701.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934, s. 107.
- ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk, 1924, s. 200.
- ↑ Zarządzenie Ministra Spraw Wojskowych Nr 1/86 w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939”. „Dziennik Ustaw RP”. 2, s. 30, 1986-04-10. Londyn: Minister Sprawiedliwości..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 5 kwietnia 1925, s. 190.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1932.
- Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
- УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ISBN 978-5-78700-123-5.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943.