Wacław Jaroszewski
| Data i miejsce urodzenia |
4 kwietnia 1900 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
26 lipca 1931 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Wacław Jaroszewski (ur. 4 kwietnia 1900 w Feliksówce, zm. 26 lipca 1931 w Radomiu) – podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Antoniego i Teodozji z Jaruszewskich. Absolwent szkoły powszechnej i pracownik huty[1].
W 1919 wstąpił ochotniczo do odrodzonego Wojska Polskiego i został przydzielony do 4 dywizjonu artylerii konnej[1]. W czerwcu 1920, pod Kilikijowem nad Horyniem, podczas ataku bolszewickiej kawalerii, do ostatniej chwili usiłował wraz z obsługą wydobyć działo zatopione w bagnie, a gdy to się nie udało, wraz z celowniczym zniszczył je i przedarł się przez pierścień wroga. Za czyn ten odznaczony został Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari[1]
Po wojnie pracował w wytwórni broni w Radomiu. Zginął śmiercią tragiczną. Pochowany został na miejscowym cmentarzu[1].
Ordery i odznaczenia
Przypisy
Bibliografia
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.