Walentina Prudskowa

szermierka
Walentina Prudskowa
Валентина Прудскова
Ilustracja
Walentina Prudskowa (1960)
Data i miejsce urodzenia

27 grudnia 1938
Jerszow

Data i miejsce śmierci

23 sierpnia 2020
Saratów

Wzrost

159 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
złotoRzym 1960szermierka
(floret druż.)
srebroTokio 1964szermierka
(floret druż.)
Mistrzostwa świata
złotoFiladelfia 1958floret druż.
złotoTuryn 1961floret druż.
złotoParyż 1965floret druż.
złotoMoskwa 1966floret druż.
srebroBudapeszt 1959floret druż.
srebroBuenos Aires 1962floret druż.
brązParyż 1965floret ind.
Odznaczenia
Order „Znak Honoru” Medal „Za pracowniczą wybitność” (ZSRR) Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR

Walentina Aleksandrowna Prudskowa (ros. Валентина Александровна Прудскова, ur. 27 grudnia 1938 w Jerszowie, zm. 23 sierpnia 2020 w Saratowie[1]) – rosyjska florecistka reprezentująca ZSRR, dwukrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Na igrzyskach olimpijskich w Rzymie w 1960 roku razem z Galiną Gorochową, Tatjaną Pietrienko, Walentiną Rastworową, Ludmiłą Sziszową i Aleksandrą Zabieliną zwyciężyła w zawodach drużynowych. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Tokio w 1964 roku, gdzie reprezentacja ZSRR w składzie: Rastworowa, Pietrienko, Sziszowa, Prudskowa i Gorochowa zdobyła drużynowo srebrny medal. W rywalizacji indywidualnej odpadła w ćwierćfinałach.

Podczas mistrzostw świata w Filadelfii w 1958 roku razem z Gorochową, Rastworową, Zabieliną i Emmą Jefimową zwyciężyła w turnieju drużynowym. W tej samej konkurencji zdobywała także złote medale na mistrzostwach świata w Turynie (1961), mistrzostwach świata w Paryżu (1965) i mistrzostwach świata w Moskwie (1966) oraz srebrne na mistrzostwach świata w Budapeszcie (1959) i mistrzostwach świata w Buenos Aires (1962). Ponadto zdobyła również brązowy medal w turnieju indywidualnym na MŚ 1965, plasując się za Galiną Gorochową i Rumunką Olgą Szabó-Orbán[2].

Kilkukrotnie zdobywała indywidualne medale mistrzostw ZSRR: srebrny w 1964 roku oraz brązowe w latach 1957, 1958 i 1960. W 1969 roku została trenerką w szkole szermierki w Saratowie. Odznaczona Orderem „Znak Honoru” i Medalem „Za pracowniczą wybitność”[3]

Przypisy

Linki zewnętrzne