Wiarołomstwo

Wiarołomstwo – składanie pod przysięgą przyrzeczenia, którego nie ma się zamiaru dotrzymywać lub niedotrzymywanie słów, których przyrzekło się pod przysięgą. W etosie rycerskim wiarołomstwo było na równi znieważające co tchórzostwo[1].

Wiarołomstwo podczas wojny

I Protokół do konwencji genewskich zakazuje zabijania, ranienia i pojmania przeciwnika w sposób wiarołomny. Pod tym pojęciem rozumie się „działania odwołujące się do dobrej wiary przeciwnika w celu wprowadzenia go w błąd, aby uważał on, że ma prawo skorzystać z ochrony przewidzianej przez przepisy prawa międzynarodowego, mającego zastosowanie w konfliktach zbrojnych, albo że ma obowiązek udzielić takiej ochrony”. Jako przykłady działań wiarołomnych podane zostały[2]:

  • udawanie zamiaru prowadzenia rokowań pod osłoną flagi parlamentarza albo udawanie poddania się;
  • udawanie niesprawności wywołanej ranami lub chorobą;
  • udawanie posiadania statusu osoby cywilnej lub niekombatanta oraz
  • udawanie posiadania uprzywilejowanego statusu przez używanie znaków, odznak lub mundurów Narodów Zjednoczonych, państw neutralnych lub innych państw nie będących stronami konfliktu.

Zobacz też

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.