Widłogonka siwica

Widłogonka siwica

Cerura vinula
(Linnaeus, 1758)
Imago, samiec
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Podgromada	uskrzydlone
Rząd	motyle
Rodzina	Notodontidae
Rodzaj	Stauropinae
Gatunek	widłogonka siwica

Widłogonka siwica, dziwaczka widłogonka^[1] (Cerura vinula) – motyl nocny z rodziny garbatek. Motyl pospolity.

Bardzo duża. Rozpiętość skrzydeł od 6,8 do 7,8 cm. Skrzydła o czarno-szaro-białym deseniu. Rysunek na przednim skrzydle w postaci cienkich, silnie zębatych, szaroczarnych linii. Odwłok białoszary z ciemnymi, poprzecznymi paskami na poszczególnych segmentach. Koniec odwłoka białoszary z pojedynczymi, cienkimi, czarnymi liniami.

Okres lotu

Od końca kwietnia do początku lipca. Aktywna nocą.

Rozród

Gąsienice o zmiennym ubarwieniu siodła od białawych do ciemno brązowofioletowych. Żerują od maja do września. Można je spotkać na niskich drzewkach wierzb, topól i osik.

Biotop

Występuje w obecności topól, wierzb i osik.

Gatunek rozmieszczony w całej Europie po krąg polarny.

Podstawowymi roślinami pokarmowymi gąsienicy są:

• wierzba (Salix),
• topola (Populus),
• topola osika (Populus tremula).

• 
  Jaja
• 
  Młoda gąsienica
• 
  Gąsienica
• 
  Ostatnie stadium gąsienicy
• 
  Kokon poczwarki
• 
  Imagines

• Motyle Europy