Wiesław Kiczan

Wiesław Kiczan (ur. 10 czerwca 1932 w Kałuszu^[1], zm. 30 grudnia 2010^[2]) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier, pierwszy zastępca Ministra Górnictwa (1980–1981).

Syn Ludwika i Wiery. Z wykształcenia inżynier, uzyskał stopień doktora. W 1954 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1957 do 1981 członek Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, pełnił w nim m.in. funkcje kierownika Wydziału Węglowego (1964–1969), członka egzekutywy (1969–1972) i sekretarza (1969–1972, 1976–1980)^[1]. Na początku lat 80. wchodził w skład Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR^[3]. Zasiadał w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Katowicach, od marca do listopada 1980 pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego jej prezydium.

W latach 1972–1976 wiceprezes Wyższego Urzędu Górniczego^[4]. Od października 1980 do kwietnia 1981 pozostawał pierwszym zastępcą ministra górnictwa w randze podsekretarza stanu^[5], był m.in. jednym z sygnatariuszy porozumienia jastrzębskiego ze strajkującymi górnikami^[6]. W czerwcu 1981 wydalony z partii pod zarzutem nadużyć (w ramach rozliczeń z bliskimi współpracownikami Edwarda Gierka). Od 13 grudnia 1981 do 3 marca 1982 internowany w ośrodku odosobnienia w Głębokiem, w ramach represji pracę straciła też jego żona^[7][8]. W 1984 oczyszczony z zarzutów i przyjęty ponownie do PZPR^[1]. W 2002 należał do inicjatorów Stowarzyszenia im. Edwarda Gierka^[9], opublikował także książkę wspomnieniową.

5 stycznia 2011 pochowany na Cmentarzu Lipowym w Gliwicach^[10].

• Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2024-10-10].