Wisełka (dopływ Iny)
 Wisełka w okolicach Bolechowa | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Lokalizacja | |
| Struga | |
| Długość | 8,92 km |
| Ujście | |
| Recypient | Ina |
| Miejsce |
na zachód od Bącznika |
| Wysokość |
ok. 7,5 m n.p.m.[1] |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Wisełka – struga w województwie zachodniopomorskim, prawobrzeżny dopływ Iny[2] o długości 8,92 km[3]. Uchodzi w okolicach osady Bącznik, powyżej miasta Goleniów (w pobliżu ujścia znajdują się także ruiny starego młyna wodnego). Naturalne tarliska ryb.
Historia
Zgodnie z dokumentem wystawionym w 1269 roku przez Barnima I Wisełka (występująca wtedy pod nazwą Dobera) była rzeką graniczną pomiędzy ziemią maszewską a ziemią goleniowską[4]. Z kolei w 1291, w dokumencie, w którym książę Bogusław IV darował miastu Stargard wieś Przemocze (Prymhus) wraz z przyległymi do niej lasami, struga została określona po łacinie jako Vollegrop:
conterimus miricam nostram, jacentem circa villam Prymhus versus Jnam flumen nostrum, civitati nostrae Stargard praedictae et omnibus inbabitatoribus ejus inter duos rivos illos, quorum unus fluit in ista parte Primus inter Prymhus et Potzerlin villas illas, alter vero fluit ab illa parte versus Golnow et vocatur flumen VoIIegrop, ita quod totam miricam illam inter praedictos duos riuos jacentem praedictae civitati nostrae taliter appropriamus, quod fundum et omnia ligna possidere dedent in omni usu[5].
Rewitalizacja
W lipcu 2024 roku stowarzyszenia Rewilding Oder Delta oraz Towarzystwa Przyjaciół Rzek Iny i Gowienicy przeprowadziły prace mające na celu przywrócenie naturalnych tarlisk ryb. Struga została udrożniona, a w pobliżu młynu w Bączniku usunięto próg piętrzący w nieczynnym jazie i usypano trzy szerokie pryzmy żwirowo-kamienne. Mają one niwelować różnicę poziomów wody i ułatwić rybom migrację w górę strugi[6][7].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wisełka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-01-23].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 315, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Wisełka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-01-23].
- ↑ L. Quandt, Die Gränzen des Landes Massow im Jahr 1269, „Baltische Studien”, X (2. Hft), Stettin: Gesellschaft für pommersche Geschichte und Altertumskunde, 1844, s. 164, 167 (niem.).
- ↑ Fritz Curschmann, Die Landeseinteilung Pommerns im Mittelalter und die Verwaltungseinteilung der Neuzeit, Greifswald: Julius Abel, 1911, s. 268 (niem.).
- ↑ Magdalena Urlich, Szansa na powrót pstrąga – udrożnienia dopływów Iny [online], Rewilding Oder Delta, 24 lipca 2024 [dostęp 2024-08-10] (pol.).
- ↑ Dariusz Religa, 20 kilometrów dorzecza Iny odzyskało drożność [online], Radio Nasz Goleniów, 31 lipca 2024 [dostęp 2024-08-10] (pol.).