Witold Sokołowski (podpułkownik żandarmerii)

Witold Sokołowski
Ilustracja
podpułkownik żandarmerii podpułkownik żandarmerii
Data i miejsce urodzenia

28 stycznia 1882
Wieliczka

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

Dowództwo Żandarmerii Wojskowej

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Faksymile
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941)

Witold Marian Karol Sokołowski[1] (ur. 28 stycznia 1882 w Wieliczce, zm. ?) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, nauczyciel.

Życiorys

Urodził się 28 stycznia 1882 roku w Wieliczce, w rodzinie Józefa i Stefanii z Radomyskich[2][3][4][5][6][7]. Uczył się w c. k. Gimnazjum w Bochni, w którym w czerwcu 1902 zdał egzamin dojrzałości[2][8]. Przed 1914 roku był profesorem gimnazjalnym[9]. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej podjął pracę nauczyciela od 28 stycznia 1907 roku[6]. W 1911 roku był zastępcą nauczyciela w C. K. Gimnazjum w Jaśle[6].

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 8. kompanii II batalionu 3 pułku piechoty[9].

12 listopada 1918 roku gen. bryg. Bolesław Roja, stojący na czele Polskiej Komendy Wojskowej w Krakowie, mianował go majorem ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1918 roku[10]. 23 listopada tego roku został przydzielony z 5 pułku piechoty Legionów do Komendy Okręgu Wojskowego w Przemyślu[11]. 8 stycznia 1919 roku został przyjęty z dniem 15 listopada 1918 roku do Wojska Polskiego z byłych Legionów Polskich i zatwierdzony tymczasowo w stopniu majora nadanym przez generała Roję[12]. 6 marca 1919 roku został przeniesiony z 5 pp Leg. do Ministerstwa Spraw Wojskowych[9], a 20 maja tego roku wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta XXI Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów[13]. 4 sierpnia 1919 roku został przeniesiony do Żandarmerii Polowej[14].

11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w żandarmerii, w grupie oficerów z byłych Legionów Polskich. Był wówczas zastępcą szefa Żandarmerii Polowej w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego[15]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 1 dywizjon żandarmerii[16].

W 1921 roku został przeniesiony do rezerwy. W następnym roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwowych żandarmerii. W latach 1923–1924 posiadał przydział w rezerwie do 1 dywizjonu żandarmerii w Warszawie[17][18][19].

13 maja 1929 roku przeniósł się z Warszawy do Poznania i zamieszkał przy ul. Rybaki 18[4]. 1 czerwca 1929 roku został przyjęty do Poznańskiego Urzędu Wojewódzkiego w charakterze pracownika kontraktowego, w VII stopniu służbowym[20][5]. W 1934 roku, jako podpułkownik pospolitego ruszenia żandarmerii, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „reklamowany na 12 miesięcy”[21]. 3 marca 1935 roku został wybrany członkiem zarządu okręgu Związku Legionistów Polskich we Lwowie[22].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ W latach 20. XX wieku, w ewidencji Wojska Polskiego, figurował jako „Witold II Sokołowski”.
  2. 1 2 Witold Sokołowski. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.66-5876 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-11-17].
  3. ↑ Sprawozdanie 1902 ↓, s. 61.
  4. 1 2 Kartoteka ewidencji ludności 1870–1931. Archiwum Państwowe w Poznaniu. [dostęp 2022-02-08]..
  5. 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-08]..
  6. 1 2 3 Henryk Kopia: Spis nauczycieli szkół średnich w Galicyi oraz polskiego gimnazyum w Cieszynie. Lwów: Towarzystwo Nauczycieli Szkół Wyższych, 1909, s. 122.
  7. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-08]..
  8. ↑ Sprawozdanie 1902 ↓, s. 53, 61.
  9. 1 2 3 Żołnierze Niepodległości ↓.
  10. ↑ Rozkaz ↓, Nr 8 z 12 listopada 1918, s. 1.
  11. ↑ Rozkaz ↓, Nr 13 z 23 listopada 1918, s. 2.
  12. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 6 z 21 stycznia 1919, poz. 238.
  13. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 58 z 27 maja 1919, poz. 1840.
  14. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 84 z 12 sierpnia 1919, poz. 2964.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, s. 576.
  16. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 401, 881, tu jako datę urodzenia podano 27 stycznia 1882.
  17. ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 269, tu także jako datę urodzenia podano 27 stycznia 1882.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1053, 1066.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 960, 968.
  20. ↑ Ruch służbowy. „Poznański Dziennik Wojewódzki”. 26, s. 894, 1929-06-29. Poznań..
  21. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 291, 989.
  22. ↑ Zjazd delegatów Związku Legionistów. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 54 z 7 marca 1935.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 15.
  24. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-08]..
  25. ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 100.
  26. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 960.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.