Witold Stanisław Szyszkowski
| Pełne imię i nazwisko |
Witold Stanisław Szyszkowski |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
2 maja 1896 |
| Data i miejsce śmierci |
30 kwietnia 1940 |
| Zawód, zajęcie |
lekarz medycyny |
| Odznaczenia | |
_BAR.svg.png){kind=small}   | |
Witold Stanisław Szyszkowski (ur. 2 maja 1896 w Rozwadowie, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski doktor medycyny, podporucznik lekarz rezerwy Wojska Polskiego.
Życiorys
Syn Wiktora herbu Ostoja i Heleny z Kosińskich urodzony 2 maja 1896 w Rozwadowie[1][2]. Maturę zdał w szkole filologicznej w Lublinie.
W czasie I wojny światowej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej[2]. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami walczył jako członek załogi pociągu sanitarnego nr 7[1]. W lipcu 1924 uzyskał dyplom po studiach medycznych na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1924–1926 odbywał praktykę lekarską w warszawskim szpitalu św. Rocha, a potem pracował w fabryce papieru w Konstancinie-Jeziornie. Od 1928 do 1930 był lekarzem miejskim w Piasecznie, a następnie przeniósł się do Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie był lekarzem miejskim i ordynatorem w Szpitalu Miejskim. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 4 Szpitala Okręgowego w Łodzi[3]. Jako pracownik kontraktowy był zatrudniony na etacie lekarza II dywizjonu 4 pułku artylerii ciężkiej, detaszowanego w Tomaszowie Maz.[4]
W latach 1937–1938 był lekarzem naczelnym Ubezpieczalni Społecznej. Działał w Bezpartyjnym Bloku Współpracy z Rządem, jak również w Polskim Czerwonym Krzyżu (przewodniczył tomaszowskiemu oddziałowi tej organizacji od 1931 do 1936). W początkach 1939 został inspektorem lekarskim w ZUS i przeprowadził się do Warszawy[5].
Po napaści Niemiec na Polskę został ewakuowany 7 września 1939 do Brześcia, gdzie dostał się do niewoli sowieckiej i trafił do obozu w Kozielsku[5]. 28 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego[4]. 30 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany[4]. Zidentyfikowano go w trakcie ekshumacji (nr PCK: 03 791) i pochowano we wspólnej mogile, prawdopodobnie nr 5[5].
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika[6]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Pamiątki po nim pozostają w ekspozycji Muzeum w Tomaszowie Mazowieckim[2].
W 1926 ożenił się z Anną Elżbietą z Jaszczołtów[7] (zm. 1985[2]), z którą miał dwoje dzieci[1].
Odznaczenia
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 Time Note, Witold Stanisław Szyszkowski
- 1 2 3 4 Muzeum w Tomaszowie Mazowieckim, Pamiątki po dr. Witoldzie Szyszkowskim’’
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 223, 757.
- 1 2 3 Убиты в Катыни 2015 ↓, s. 834.
- 1 2 3 4 5 6 Barbara Kobacka, Polski Czerwony Krzyż w Tomaszowie Mazowieckim, Miejska Biblioteka Publiczna w Tomaszowie Mazowieckim, Tomaszów Mazowiecki, 2010, s. 57, ISBN 839283413-5
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Kielakowie, Witold Stanisław Szyszkowski and Anna Elżbieta Szyszkowska (maid. name Jaszczołt) Family
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Убиты в Катыни. Книга Памяти польских военнопленных – узников Козельского лагеря НКВД, расстрелянных по решению политбюро ЦК ВКП(б) от 5 марта 1940 года. Лариса Еремина (red.). Москва: Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья», 2015. ISBN 978-5-78700-123-5.