Garajowa Przełęcz Wyżnia
 Garajowa Przełęcz Wyżnia (pomiędzy Wielką Kopą Koprową a Wielką Garajową Kopą) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Wysokość |
1916 m n.p.m. |
| Pasmo | |
| Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Tatr  | |
Położenie na mapie Karpat  | |
 49°11′37″N 19°58′42″E/49,193611 19,978333 | |
Garajowa Przełęcz Wyżnia (słow. Vyšné Garajovo sedlo) – przełęcz położona na wysokości 1916 m w masywie Liptowskich Kop, w słowackich Tatrach Wysokich. Oddziela Wielką Kopę Koprową od Wielkiej Garajowej Kopy[1].
Jest to szeroka i trawiasta przełęcz. Jej północne stoki opadają do dna dolinki Wielkie Rycerowe, południowe do Garajowej Dolinki. Wszystkie są trawiaste i łatwe do przejścia[2]. Garajowa Przełęcz Wyżnia umożliwia łatwy dostęp do szczytów Liptowskich Kop. Jest dogodnie dostępna z Doliny Koprowej i Doliny Wierchcichej, a także z innych obiektów w masywie. Zimą dla doświadczonych narciarzy możliwe jest wejście również na nartach, choć stoki z niej opadające są lawiniaste. Mimo dostępności nie prowadzą na nią żadne znakowane szlaki turystyczne[1]. Od 1949 r. jest zamkniętym obszarem ochrony ścisłej z zakazem wstępu[2].
Pierwsze wejścia na Garajową Przełęcz Wyżnią nie są znane, najprawdopodobniej dokonywali ich myśliwi lub pasterze. Liptowskie Kopy były wypasane co najmniej od XVII wieku[1].
Przypisy
- 1 2 3 Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.
- 1 2 Władysław Cywiński. Szpiglasowy Wierch. Przewodnik szczegółowy, tom 11. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2005, ISBN 83-7104-034-2.