Wyka zaroślowa
![]() | |
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
wyka zaroślowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Vicia dumetorum (L.) Sp. Pl. 2: 734. 1753 1 May 1753[3] | |
Wyka zaroślowa (Vicia dumetorum L.) – gatunek byliny z rodziny bobowatych. Występuje w Europie środkowej i wschodniej. W Polsce spotykana jest w całym kraju, częsta na południowym wschodzie i południu, rzadsza na północnym zachodzie. W pozostałych regionach bardzo rzadka.
Morfologia



- Łodyga
- 4-kanciasta, wiotka, pnąca, oskrzydlony, rozgałęziona w dolnej części, o wysokości do 150 cm.
- Liście
- O długości od 8 do 16 cm, ustawione dwurzędowo i zakończone rozgałęzionym wąsem. Przylistki półksiężycowate o ząbkach szczeciniastych, w górnej części łodygi mniejsze.
- Kwiaty
- O długości 13–17 mm, zebrane w luźne grona po 5–9 sztuk, dłuższe od liści wspierających. Kielich dwuwargowy, dzwonkowaty. Korona barwy brudnopurpurowej, żagielek ciemnopurpurowo żyłkowany.
- Owoce
- Żółtobrunatny, siatkowato żyłkowany strąk o długości do 4 cm, zawierający od 3 do 5 nasion.
Siedlisko
Występuje na glebach świeżych, żyznych, o odczynie obojętnym. Spotykana w świetlistych grądach, buczynach, w zbiorowiskach okrajkowych, na polankach, porębach itp.
Zagrożenia i ochrona
Umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[4].
Bibliografia
- Leokadia Witkowska-Żuk: Rośliny leśne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2013. ISBN 978-83-7073-359-9.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Fabales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-26] (ang.).
- ↑ The International Plant Names Index. [dostęp 2014-08-26].
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
