Wysokowydajne urządzenia specjalne WUS

Wysokowydajne urządzenia specjalne WUS – polski zestaw chemiczny montowany na samochodzie służący do prowadzenia odkażania, dezynfekcji i dezaktywacji sprzętu wojskowego i terenu.

Wysokowydajne urządzenia specjalne WUS, wzorowane częściowo na radzieckiej instalacji TMS-65, zostało zaprojektowane przez zespół złożony ze specjalistów z Wojskowego Instytutu Chemii i Radiometrii oraz Instytutu Techniki Wojsk Lotniczych. Służy do prowadzenia zabiegów specjalnych ciężkiego sprzętu bojowego, odkażania i dezaktywacji odcinków terenu oraz dróg o utwardzonej nawierzchni, a także do wytwarzania zasłony dymnej^[1].

Sprzęt bojowy, drogi i odcinki terenu dezaktywuje się strumieniem gazowo-wodnym z wykorzystaniem dyszy silnika odrzutowego. Odkaża się je strumieniem gazowym, a dezynfekuje strumieniem gazowym, do którego wprowadza się roztwór podchlorynu wapniowego. Zasłonę dymną uzyskuje się przez wprowadzenie w strumień gazowy mieszanki olejów: napędowego, silnikowego i solarowego^[2].

Wydajność urządzenia^[3][4]

• dezaktywacja i dezynfekcja sprzętu bojowego – 30 do 40 jednostek sprzętu na godzinę,
• odkażanie sprzętu bojowego – 10 do 15 jednostek sprzętu na godzinę,
• dezaktywacja dróg i odcinków terenu – do 20 000 m² na godzinę,
• odkażanie dróg i odcinków terenu – do 25 000 m² na godzinę,
• wykonywanie zasłon dymnych – długość do 100 m, szerokość 100–150 m^[5].

Urządzenie do zabiegów specjalnych WUS zamontowane jest na podwoziu samochodu Star 266.
W jego skład wchodzi^[3]:

• silnik turboodrzutowy wraz z chłodnicą układów: paliwowego, wodnego, hydraulicznego, elektrycznego i olejowego,

silnik SO-3 jest źródłem gorących gazów, a w przypadku wprowadzenia do jego dyszy wody lub oleju również źródłem strumienia gazowo-wodnego lub dymu; zużywa w ciągu godziny od 350 do 600 dm³ paliwa. Temperatura gazów przy wylocie wynosi od 580 do 640°C.

• kabina operatora,
• pomost,
• urządzenia:
  • przeciwpożarowe,
  • łączności,
  • filtrowentylacyjne,
• wyposażenie pomocnicze:
  • opończa,
  • pokrowiec.

• Zbigniew Grobelny, Robert Tomasik: Ćwiczebne struktury organizacyjne Wojsk Lądowych. Wrocław: Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych. Instytut Dowodzenia, 2017.
• Ireneusz Nowak: Wybrane problemy historii polskiej techniki wojskowej XX wieku. Sprzęt i środki wojsk chemicznych. T. 2. Warszawa: Akademia Obrony Narodowej, 2001. ISBN 83-88062-81-6.