Złotów (stacja kolejowa)
 Budynek dworca | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Poprzednie nazwy |
Flatow |
| Dane techniczne | |
| Liczba peronów |
3 |
| Liczba krawędzi peronowych |
5 |
| Kasy |
|
| Linie kolejowe | |
Położenie na mapie Złotowa  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego  | |
Położenie na mapie powiatu złotowskiego  | |
 53°21′31,7″N 17°03′09,7″E/53,358806 17,052694 | |
Złotów – stacja kolejowa w Złotowie, w północnej części województwa wielkopolskiego. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca lokalnego[1]. Niegdyś ważny węzeł kolejowy w Prusach Zachodnich. Dworzec złotowski leży na dawnej pruskiej kolei wschodniej (Ostbahn).
Ruch pasażerski
| Rok | Wymiana pasażerska na dobę |
|---|---|
| 2017[2] | 300-499 |
| 2022[3] | 300-499 |
Złotowska stacja miała również połączenia z Więcborkiem, Jastrowiem i Wałczem.
Historia stacji
W 1870 roku oddano do użytku przebiegający przez Złotów skrót pruskiej kolei wschodniej z Piły do Tczewa. Był to fragment linii łączącej Berlin z Królewcem. Stało się to w wyniku interwencji właściciela dóbr złotowskich, księcia Karola Hohenzolerna, początkowo planowano bowiem umieścić stację w Międzybłociu. W tym czasie powstał budynek dworca oraz kilka budynków infrastruktury kolejowej. W sąsiedztwie dworca wybudowano również obiekty mieszkalne dla pracowników kolei. Obiekty te prezentują charakterystyczny styl architektoniczny budownictwa ceglanego z tego okresu.
Linia kolejowa znacznie przyspieszyła rozwój Złotowa. Na początku XX wieku wybudowano ratusz, szpital, budynek starostwa powiatowego, wieżę ciśnień, wodociągi oraz kino. Ludność miasta wzrosła z 890 osób w 1766 roku do 3880 w 1885 oraz 7494 w 1939. Dokoła dworca znajdowały się, podobnie jak obecnie, zakłady przemysłowe, np. fabryka papy Heimbuchera oraz cegielnia. Z centrum miasta do dworca prowadziła jedynie Aleja Piasta (wówczas Bahnhofstraße), przy której znajdował się hotel kolejowy, obecnie siedziba ZHP; ulica Bohaterów Westerplatte została wytyczona dopiero po II wojnie światowej. Dworzec znajdował się w znacznej odległości od centrum miasta w terenie słabo zabudowanym.
W 1879 roku powstała linia łącząca Kołobrzeg z Poznaniem, prowadząca przez Jastrowie. W 1881 roku Wałcz otrzymał połączenie z Piłą, zaś w latach 1910–1914 również ze Złotowem. W 1907 roku wybudowano linię pomiędzy Złotowem a Więcborkiem. Większa część infrastruktury została jednak zniszczona podczas II wojny światowej. Pod koniec lat 80. XX wieku w poprzek ulicy prowadzącej do dworca od strony Alei Piasta powstał nowy przystanek PKS.
Infrastruktura
Na dworcu znajdują się trzy perony z zamkniętym przejściem podziemnym i czynnym naziemnym i czynna sygnalizacja kształtowa; czynne są również obydwie nastawnie.
Połączenia
(stacje docelowe połączeń bezpośrednich i rodzaj pociągu według rozkładu aktualnego na 23 sierpnia 2023[4])
Przypisy
- ↑ Wykaz stacji pasażerskich wraz z ich kategoryzacją oraz określeniem dostępności do obiektu, l.p. 555
- ↑ Największe i najmniejsze stacje w Polsce. [w:] utk.gov.pl [on-line]. [dostęp 2019-12-18].
- ↑ Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska - Dane o stacjach 2022. [dostęp 2023-09-17].
- ↑ Plakatowy rozkład jazdy: Złotów, ważny 11.06.2023–02.09.2023. portalpasazera.pl. [dostęp 2023-08-22]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- Złotów w Ogólnopolskiej Bazie Kolejowej
- Złotów w Atlasie Kolejowym Polski, Czech i Słowacji – atlaskolejowy.net
| Złotów | ||
| Linia 203 Tczew - Kostrzyn (147,136 km) | ||
  odległość: 8,856 km |
 |
odległość: 8,895 km |
| Linia Świecie nad Wisłą - Złotów (hist.) (109,378 km) | ||
odległość: 6,616 km |
 |
|
| Linia Wałcz – Złotów (49,5 km) | ||
odległość: 4,3 km |
|
|