Zakon Bazylianów Melkitów Alepskich

Zakon Bazylianów Melkitów Alepskich
	Dewiza: Taki był Bazyli Wielki
Pełna nazwa	Zakon Bazylianów Melkitów Alepskich
Nazwa łacińska	Ordo Basilianus Aleppensis Melkitarum
Skrót zakonny	B. A.
Wyznanie	katolickie
Kościół	melchicki
Data założenia	1829
Data zatwierdzenia	1832
Liczba członków	34 (2005)

Zakon Bazylianów Melkitów Alepskich (łac. - Ordo Basilianus Aleppensis Melkitarum) – katolicki zakon obrządku greckiego, żyjący według reguły zakonnej Bazylego Wielkiego.

Historia

Zakon, jako odłam Zakonu Bazylianów Melkitów Świętego Jana Chrzciciela, powstał w 1829 roku w Libanie. Zatwierdzony został w 1832 roku przez papieża Grzegorza XVI. W 1934 roku przyjął wraz z innymi zakonami melkickimi nową konstytucję, zatwierdzoną przez Stolicę Apostolską w 1956 roku. Siedziby Zakonu Bazylianów Melkitów Alepskich znajdują się w Egipcie i Sudanie.

Klasztory żeńskie Zakonu Bazylianów Melkitów Alepskich zaczęły powstawać od 1830 roku. Obecnie liczba bazylianek wynosi 24 zakonnice i 11 klasztorów.

Zmiana liczby członków zakonu i parafii przez nich administrowanych na przełomie XX-XXI wieku
Rok	Liczba zakonników	Liczba księży	Liczba parafii
1990	48	30
1998	37	29	13
2000	37	28
2001	31	26
2002	32	26	10
2005	34	25	9

Annuario Pontificio per l'anno 2007, Città del Vaticano: Libreria editrice Vaticana, 2007, s. 1464, ISBN 978-88-209-7908-9, OCLC 456597796 .
Католическая энциклопедия, Москва, 2002.
Э. П. Л ., Василианский орден мелькитов из Алеппо, w: Православная Энциклопедия, T. 7, s. 17-27 .