Zasłonak bananowy
 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
zasłonak bananowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Cortinarius nanceiensis Maire Bull. trimest. Soc. mycol. Fr. 27(4): 425 (1911) | |
Zasłonak bananowy (Cortinarius nanceiensis Maire) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
- Cortinarius nanceiensis Maire 1911 var. nanceiensis
- Cortinarius nanceiensis var. pseudopercomium Moënne-Locc. & Reumaux 2004
- Phlegmacium nanceiense (Maire) M.M. Moser 1960
- Phlegmacium nanceiense (Maire) M.M. Moser 1953
Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r., Andrzej Nespiak opisywał ten gatunek w 1975 r. jako zasłonak francuski[3]>.
Morfologia
Średnica 3–7 cm, początkowo półkulisty, potem łukowaty, w końcu spłaszczony, bez garbu. Jest higrofaniczny. Powierzchnia w stanie wilgotnym bardzo śliska, błyszcząca i lepka, w stanie suchym jedwabiście błyszcząca, na środku o barwie od czerwonobrązowej do kasztanowobrązowej, na brzegu jaśniejsza, zielonawożółta. Brzeg gładki, u młodych owocników podwinięty i połączony z trzonem jasnożółtą zasnówką[4].
Szerokie, przyrośnięte i nieco zbiegające, początkowo jasno zielonkawożółte, potem rdzawe, w końcu rdzawobrązowe[4].
Wysokość 4–7 cm, grubość 8–12 mm, przy podstawie do 2 cm, sprężysty, walcowaty lub pałkowaty, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia początkowo jasnozielonkawożółta, potem ciemniejsza. W dolnej części występują pozostałości bladozielonawożółtej zasnówki, z czasem przebarwiające się na czerwono[4].
Jasnozielonkawożółty, o słabym jabłkowym zapachu, praktycznie bez smaku[4].
Migdałowate, gruboziarniste i umiarkowanie brodawkowate, o rozmiarach 10–12 × 6–7(7,5) μm[5].
- Gatunki podobne
Sekcja Fulvi, do której należy zasłonak bananowy charakteryzuje się żółtobrązowym, a następnie brązowoczerwonym do czarnobrązowego kapeluszem i zielonożółtym lekko bulwiastym trzonem. Młode owocniki posiadają słaby zapach banana, ich kapeluszem stają się z czasem ciemnooliwkowe. Phlegmacium mussivum różni się bardziej oliwkowym zabarwieniem, wyraźniej wyrzeźbionym trzonem, terpentynowym lub silnie ziemistym zapachem i siedliskiem; rośnie pod świerkami i sosnami[5].
Występowanie i siedlisko
Znane są jego stanowiska głównie w niektórych krajach Europy. Poza Europą znane jest jego występowanie tylko w prowincji Kolumbia Brytyjska w Kanadzie[6]. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko (S. Domański, 1997 r, Tatry)[3].
Grzyb mykoryzowy. Rośnie na ziemi w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza pod bukami, dębami i jodłami[4].
Przypisy
- 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2018-01-12] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2018-01-12] (ang.).
- 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 181, ISBN 83-89648-09-1.
- 1 2 3 4 5 Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, s. 408, ISBN 978-83-245-9550-1.
- 1 2 3 Cortinarius nanceiensis / Cortinaire de Nancy [online], Mycoquebec [dostęp 2018-01-10] (fr.).
- ↑ Discover Life Maps [online] [dostęp 2018-01-10].