Zasłonak ziemiowonny

Zasłonak ziemiowonny
ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

pieczarkowce

Rodzina

zasłonakowate

Rodzaj

zasłonak

Gatunek

zasłonak ziemiowonny

Nazwa systematyczna
Cortinarius umbrinolens P.D. Orton
Notes R. bot. Gdn Edinb. 38(2): 319 (1980)

Zasłonak ziemiowonny (Cortinarius umbrinolens P.D. Orton) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy opisał go w 1980 r. Peter Darbishire Orton w Wielkiej Brytanii[1]. Synonim: Cortinarius sericeofibrillosus Bidaud & Boutev. 2001[2]. Andrzej Nespiak w 1981 r. nadał mu polską nazwę zasłonak surowy, Władysław Wojewoda w 2003 r. uznał ją za nieodpowiednią i zarekomendował nazwę zasłonak ziemiowonny[3].

Morfologia

Kapelusz

Średnica 2–5 cm, u młodych okazów stożkowaty, u starszych płasko rozpostarty z tępym garbem. Jest higrofaniczny; w stanie wilgotnym intensywnie czerwonobrązowy z garbkiem o barwie prawie czarnej, w stanie suchym ochrowobrazowy. Powierzchnia matowa i gładka, brzeg gładki i ostry, u młodych okazów z resztkami białawej zasnówki[4]

Blaszki

Szeroko przyrośnięte do trzonu, szerokie, początkowo kremowe, potem żółtoochrowe[4].

Trzon

Wysokość 5–8 cm, grubość 0,4–0,6 cm, walcowaty, kruchy, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia ciemnoczerwonobrązowa pokryta białymi włókienkami, miejscami tworzącymi nieregularne pierścienie[4].

Miąższ grzyba

Cienki, ciemnoczerwonobrązowy, bez wyraźnego zapachu i smaku[4].

Zmienność

Występuje też forma o kapeluszu żłobionym, z blaszkami prześwitującymi do 1/3 promienia o cynamonowobrązowej barwie i stęchłym, ziemistym zapachem[4].

Gatunki podobne

Zasłonak oszroniony (Cortinarius hemitrichus) odróżnia się ziemistym zapachem i siedliskiem; występuje głównie pod brzozami[4].

Występowanie i siedlisko

Podano liczne stanowiska w Europie, poza nią mniej liczne w Ameryce Północnej i rosyjskich obszarach Azji[5]. W Polsce podano wiele stanowisk[3][6], ale jest gatunkiem rzadkim. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia[7]. Najbardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną[6].

Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w liściastych i mieszanych lasach pod brzozami[3], według innych źródeł głównie pod świerkami, ale także pod brzozami[4].

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2025-04-20].
  2. Species Fungorum [online] [dostęp 2025-04-20].
  3. 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 195, ISBN 83-89648-09-1.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, s. 322, ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. Występowanie Cortinarius umbrinolens na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2015-04-20].
  6. 1 2 Zasłonak ziemiowonny (''Cortinarius umbrinolens'') [online], grzyby.pl [dostęp 2015-04-20].
  7. Zbigniew Mirek i inni, Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2006, s. 63, ISBN 83-89648-38-5.