Zespół bazyliański w Żółkwi
![]() Cerkiew Najświętszego Serca Pana Jezusa | |||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||||||||||
| Miejscowość | |||||||||||||
| Wyznanie | |||||||||||||
| Kościół | |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie Żółkwi ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie obwodu lwowskiego ![]() | |||||||||||||
Zespół bazyliański w Żółkwi – zespół budynków sakralnych i użytkowych będący w posiadaniu bazylianów znajdujący się Żółkwi.
Historia
W 1612 Stanisław Żółkiewski ufundował dla swoich prawosławnych poddanych nową, drewnianą cerkiew pw. Serca Pana Jezusa. W 1682 Jan III Sobieski sprowadził do Żółkwi bazylianów na prośbę greckokatolickiego metropolity Lwowa. Kilka lat później zakonnicy zaczęli wznosić murowaną świątynię i klasztor[1]. Cerkiew spłonęła w 1833 a odbudowano ją w stylu neobizantyjskim w 1837. W 1906 świątynia została przebudowana w stylu rosyjskim. Po II wojnie światowej w cerkwi urządzono magazyn. Bazylianie odzyskali ją na początku lat 90. XX w.[1]
Skład zespołu
W skład otoczonego murem zespołu wchodzą następujące obiekty:
- Cerkiew Najświętszego Serca Pana Jezusa powstała w latach 1682-90
- Dzwonnica–brama, barokowa, z lat 1721-30 w kształcie trójkondygnacyjnej wieży nakrytej czworobocznym hełmem, pełniąca kiedyś funkcje obronne
- Budynek klasztoru zbudowany w XVIII w., dwukondygnacyjny łączący się z cerkwią
- Budynek drukarni, trójkondygnacyjny z początku XX w. oraz kilka mniejszych budynków gospodarczych[2]
Widok ogólny z rynku
Wnętrze cerkwi
Dzwonnica z murem
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Jacek Tokarski, Lwów i okolice, Bielsko-Biała: Wyd. Pascal, 2007, s. 297, ISBN 978-83-7304-776-1, OCLC 749499813.
_02_(YDS_8857).jpg)


