Zjazd łucki

Zamek w Łucku
Zjazd w Łucku

Zjazd łucki – zjazd monarchów europejskich z 1429 roku, którzy obradowali nad obroną Europy przed imperium osmańskim.

Zjazd odbył się na zamku w Łucku, trwał od 6 stycznia 1429 przez 13 tygodni. Wśród obecnych w Łucku władców byli:

Pomimo że celem zjazdu miały być ustalenia dotyczące obrony przed Turkami, to zdominowała go inna kwestia. Po przybyciu na zjazd w lutym 1429 król Zygmunt Luksemburczyk, chcąc rozbić unię polsko-litewską, wystąpił z projektem koronacji księcia Witolda. Uzyskał akceptację tej propozycji przez Jagiełłę, który uznał, że sprzeciw naraziłby go na spór z Litwinami, a dzięki temu też zaszachuje Polaków chcących dokonać po jego śmierci elekcji tronu w sposób niekorzystny dla jego synów. Witold oficjalnie demonstrował w tej sprawie niezdecydowanie. Projekt koronacji poparli panowie litewscy, natomiast sprzeciwił jej się Zbigniew Oleśnicki, podkanclerzy Władysław Oporowski i Piotr Szafraniec, którzy twierdzili, że o koronie może decydować papież. Jagiełło uznał, że jego demonstracja się udała i zmienił zdanie odnośnie do koronacji uznając, że w tej sytuacji załatwi sprawę sukcesji tronu polskiego polubownie[1].

Przypisy

  1. Henryk Łowmiański, Polityka Jagiellonów, Poznań 1999, s.68

Bibliografia