Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie

Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie

Data powstania	13 grudnia 1989
Liczebność	757
Zasięg działalności	Litwa Wileńszczyzna
Siedziba	Naugarduko g. 76-405 Wilno, Litwa LT-03202
Członkostwo	Konfederacja Skautów Europejskich
Władze
Przewodniczący	Agata Stankiewicz
Naczelnicy	Gerard Tumasz Kornelia Gurska
Strona internetowa

Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie (ZHPnL) – organizacja harcerska kontynuująca tradycje przedwojennej Wileńskiej Chorągwi Harcerzy i działająca na terenie dzisiejszej Litwy, a szczególnie w miejscach zamieszkania mniejszości polskiej – w Wilnie i na Wileńszczyźnie.

Przetłumaczona przez Andrzeja Małkowskiego książka "Scouting for Boys" przyspieszyła rozprzestrzenianie się idei harcerskiej na terenie byłej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Już w roku 1912 w Wilnie założono pierwszą drużynę harcerską im. Romualda Traugutta. W 1918 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, wszyscy polscy harcerze połączyli się w jedną organizację - Związek Harcerstwa Polskiego.

W latach 1921-1939 harcerze na terenie województw: wileńskiego i nowogródzkiego działali w powstałej Wileńskiej Chorągwi Harcerzy. Jedyną drużyną, która przetrwała do końca istnienia Chorągwi, była Czarna Trzynastka Wileńska im. Zawiszy Czarnego, założona w 1921 roku.

W czasie II wojny światowej Chorągiew przeszła w konspirację w ramach Szarych Szeregów. Po II wojnie światowej przez cały okres sowiecki działalność harcerzy na Wilieńszczyźnie, podobnie jak na całej Litwie, została zawieszona, a w Polsce została zreorganizowana zgodnie z ideologią sowiecką.

Ruch harcerski na Litwie odrodził się w roku 1989 wraz z odrodzeniem narodowym. Do jego odbudowy przyczynili się instruktorzy z Polski. Pod przewodnictwem hm. Wiesława Turzańskiego grupa instruktorów ze Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej przyjechała do polskich szkół w Wilnie. Wsparcie finansowe zapewniły główne organizacje i fundacje z Polski oraz innych krajów (m.in. Kanady, USA, Wielkiej Brytanii).

Pierwszy Zjazd ZHPnL zwołano 13 grudnia 1989 roku w Wilnie. Pierwszym przewodniczącym został Walery Tankiewicz. Dzięki jego staraniom 8 stycznia 1991 roku ZHPnL został oficjalnie zarejestrowany na Litwie. W 1995 roku aktywną pracę rozpoczęto z najmłodszymi członkami organizacji - zuchami. 31 marca 1996 roku powstał "Wileński Hufiec Maryi imienia Pani Ostrobramskiej", który z biegiem lat przekształcił się w samodzielną organizację. Już w 2000 roku ZHPnL liczył ponad 1000 członków.

Obecnie ZHPnL liczy ponad 750 aktywnie działających członków w drużynach harcerskich i wędrowniczych, zuchów w gromadach zuchowych, oraz liczne grono instruktorów.

W 2019 r. Związek otrzymał od Instytutu Pamięci Narodowej nagrodę „Semper Fidelis”^[1]. W 2024 otrzymał Medal „Milito Pro Christo”^[2].

Zarząd w składzie 7 osobowym organizuje działalność Związku oraz kieruje nią. Zarząd jest wybierany przez Zjazd Związku na okres 2 lat i jest najwyższą władzą w okresie między Zjazdami.

Obecnie w skład Zarządu wchodzą^[3]:

• Przewodnicząca – pwd. Agata Stankiewicz
• Komisarz do Spraw Zagranicznych – pwd. Patrycja Kościukiewicz
• Naczelnik Organizacji Harcerzy – hm. Gerard Tumasz
• Naczelniczka Organizacji Harcerek – pwd. Kornelia Gurska
• Kwatermistrz - dh. Konrad Kurysz
• Referent Zuchowy – phm. Diana Iwaszko
• Kapelan – ks. pwd. Edward Rynkiewicz

• O nas. Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie. [dostęp 2012-01-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-13)].