Zygmunt Kisielewski
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
27 marca 1882 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
25 kwietnia 1942 |
| Zawód, zajęcie | |
| Odznaczenia | |
 | |
Zygmunt Jan Kisielewski, ps. Kiedroń; Z.; Z.K.; Z.Ł.; Zygmunt Komar; Zygmunt Łukaszunas; Zysław (ur. 27 marca 1882 w Rzeszowie, zm. 25 kwietnia 1942 w Warszawie)[1] – polski pisarz.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Augusta, nauczyciela tańca, i Józefy z Szałajków, nauczycielki, brat Jana Augusta. Do gimnazjum uczęszczał początkowo w Rzeszowie, a od 1896 w Podgórzu, gdzie w 1901 uzyskał świadectwo dojrzałości. Od 1898 był członkiem konspiracyjnej organizacji niepodległościowej Wolni Bracia. Od 1901 studiował na Uniwersytecie Lwowskim, w latach 1903–1905 studiował historię literatury na uniwersytecie w Zurychu. Po powrocie do kraju, brał aktywny udział w ruchu rewolucyjnym w Łodzi jako agitator polityczny. Aresztowany w Warszawie w 1906, został po kilku miesiącach więzienia na Pawiaku zwolniony za kaucją. W latach 1907–1908 przebywał ponownie za granicą, w Zurychu i w Rzymie. Współpracował z warszawskim tygodnikiem „Świat”, w którym ogłaszał artykuły i recenzje. W 1909 zamieszkał w Warszawie. W latach 1910–1911 publikował w piśmie „Społem”, w 1912 współdziałał w założeniu w Warszawie nielegalnego Związku Chłopskiego, związanego ideologicznie z prawicą Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Swoje opowiadania publikował w czasopismach „Nowa Gazeta” (1909–1913), „Społeczeństwo” (1910), „Krytyka” (1911, 1913–1914), „Widnokrąg” (1913–1915). W 1914 wstąpił do Legionów Polskich, później do Polskiej Organizacji Wojskowej. Redagował w Piotrkowie Trybunalskim pismo legionistów „Wici” (1914–1915) oraz w Łodzi organ Polskiej Organizacji Narodowej przy I Brygadzie „Do Broni” (1914). Od maja 1915 do lipca 1916 przebywał w Dąbrowie Górniczej i pracował w dzienniku „Gazeta Polska”. Pod koniec I wojny światowej osiadł na stałe w Warszawie. W latach 1918–1925 był członkiem PPS i pracował w „Robotniku” początkowo jako felietonista, a później redaktor działu literackiego[1]. Od 1920 był członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich, delegat na zjazd ZZLP 4 lutego 1922 w Warszawie[2]. W 1926 otrzymał stypendium literackie na wyjazd do Szwajcarii. W latach 1928–1938 pracował w Wydziale Literackim Polskiego Radia[1].
Autor prozy o tematyce społeczno-narodowej i wojennej oraz powieści wspomnieniowej pt. Poranek.
Mąż Salomei Janiny Pakuszewskiej z domu Szapiro (1882–1967), nauczycielki, ojciec Stefana.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 136-5-8)[3].
Odznaczenia
- Złoty Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1938)[4][5]
- Srebrny Wawrzyn Akademicki (7 listopada 1936)[6]
Przypisy
- 1 2 3 Jadwiga Czachowska, Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI wieku - KISIELEWSKI Zygmunt Jan [dostęp 2025-04-14].
- ↑ Wiadomości bieżące. Z miasta. O byt literatów. „Kurjer Warszawski”, s. 4, Nr 39 z 8 lutego 1922.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: ZYGMUNT KISIELEWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-11-08].
- ↑ Złoty Wawrzyn Akademicki dla Zygmunta Kisielewskiego. [dostęp 2014-10-02].
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 606 „za wybitną twórczość literacką”.
- ↑ M.P. z 1936 r. nr 261, poz. 461 „za wybitną pracę organizacyjną w dziedzinie literatury pięknej”.
Linki zewnętrzne
- Twórczość Zygmunta Kisielewskiego w zasobach ŚBC
- Twórczość Zygmunta Kisielewskiego w serwisie Polona
- Piotr Obrączka, Pisarz zapomniany. O życiu i twórczości Zygmunta Kisielewskiego, Kielce 2016.