Zygmunt Lenkiewicz (duchowny)
| prałat, infułat, dziekan | ||
.jpg) | ||
| ||
| Data urodzenia | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | ||
| Miejsce pochówku | ||
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Prezbiterat | ||
| Odznaczenia | ||
  | ||
Zygmunt Franciszek Lenkiewicz herbu Kotwicz (ur. 27 maja 1845, zm. 18 maja 1913 we Lwowie[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki.
Życiorys
Urodził się w 1845[2][3]. W 1867 otrzymał sakrament święceń kapłańskich[2]. Rok potem udał się na dalsze studia do Frinitaneum w Wiedniu[2]. Zyskał stopień doktora teologii[4]. Po powrocie do Galicji został katechetą w gimnazjum we Lwowie oraz prefektem małego seminarium[2]. Pisał prace naukowe, po czym w 1881 został powołany do Katedry Teologii Moralnej na Uniwersytecie Jagiellońskim[2]. Po 10 latach wrócił do Lwowa[2]. Został wtedy kanonikiem kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego[4][2]. Był rektorem Seminarium Duchownego[3]. Pełnił funkcję redaktora i wydawcy „Gazety Kościelnej”[3]. W 1912 został tam infułatem dziekanem kapituły i pełnił tę funkcję do końca życia w charakterze prałata domowego Jego Świętobliwości[5][6][2].
Był dyrektorem Zakładu Głuchoniemych we Lwowie[3]. Z koła radzieckiego został wybrany radnym miejskim we Lwowie[2]. Zasiadł w C. K. Radzie Szkolnej Krajowej jako reprezentant wyznań[4][7][2]. Był członkiem Towarzystwa Galicyjskiej Kasy oszczędności we Lwowie i członkiem kuratorii Fundacji „Schroniska dla Starców im. Domsa” we Lwowie[8].
Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Franciszka Józefa (1908)[9] i Orderem Korony Żelaznej III klasy (1898)[10][4].
Zmarł w 1913[2][3]. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[11][3].
Przypisy
- ↑ dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Zgon zasłużonego kapłana. „Nowości Illustrowane”. Nr 21, s. 16, 24 maja 1913.
- 1 2 3 4 5 6 Stanisław Nicieja: Cmentarz Łyczakowski we Lwowie w latach 1786–1986. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1988, s. 345. ISBN 83-04-02817-4.
- 1 2 3 4 Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 69.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 535.
- ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1913. Wiedeń: 1913, s. 1012.
- ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1913. Wiedeń: 1913, s. 939.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 985, 1101.
- ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1913. Wiedeń: 1913, s. 124.
- ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1913. Wiedeń: 1913, s. 77.
- ↑ Nad trumnł zasłużonego kapłana-obywatela. „Nowości Illustrowane”. Nr 22, s. 9-10, 31 maja 1913.