Łężyca (województwo pomorskie)
| Artykuł |
54°29'56"N 17°13'32"E |
|---|---|
| - błąd |
38 m |
| WD |
54°27'N, 17°10'E |
| - błąd |
21025 m |
| Odległość |
3 m |
| zniesiona osada | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2006) |
6 |
| Strefa numeracyjna |
59 |
| Tablice rejestracyjne |
GSL |
| SIMC |
0743385 |
Położenie na mapie gminy Damnica _location_map.png) | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego  | |
Położenie na mapie powiatu słupskiego  | |
 54°29′56″N 17°13′32″E/54,498889 17,225556 | |
Łężyca (kaszb. Łãczëcô lub Łãżëca[1], niem. Grünhof) – dawna osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Damnica. Miejscowość zniesiona 1 stycznia 2017[2].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Nazwa
Nazwa miejscowości jest tzw. chrztem nazewniczym i ma charakter pseudotopograficzny. Powstała przez dodanie do nazwy pospolitej łęg „łąka wśród pól; podmokła łąka” formantu -ica[3]. Pierwotna niemiecka nazwa Grünhof ma charakter kulturowy i jest złożona z dwóch członów: przymiotnika grün „zielony” i nazwy pospolitej Hof „zagroda, folwark, dwór”[4].
Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Łãżëca[1].
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Felicja Baska-Borzyszkowska i inni, Polsko-kaszubski słownik nazw fizjograficznych, Gdańsk: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 2018, s. 172, ISBN 978-83-62137-94-7.
- ↑ ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 23 grudnia 2016 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych. Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2017-01-01].
- ↑ Witold Iwicki, Toponimia byłego powiatu słupskiego, Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1993, s. 69.
- ↑ Witold Iwicki, Toponimia byłego powiatu słupskiego, Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1993, s. 47.
