Łomnica (powiat karkonoski)

Łomnica
wieś
Ilustracja
Panorama Łomnicy
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

karkonoski

Gmina

Mysłakowice

Wysokość

350-370[1] m n.p.m.

Liczba ludności (2011)

1930[2]

Strefa numeracyjna

075

Kod pocztowy

58-531[3]

Tablice rejestracyjne

DJE

SIMC

0191431

Położenie na mapie gminy Mysłakowice
Mapa konturowa gminy Mysłakowice, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Łomnica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Łomnica”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Łomnica”
Położenie na mapie powiatu karkonoskiego
Mapa konturowa powiatu karkonoskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Łomnica”
Ziemia50°52′01″N 15°47′56″E/50,866944 15,798889[4]
Dwór „Dom wdowy” w Łomnicy
Zespół folwarczny w Łomnicy

Łomnica (niem. Lomnitz[5]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Mysłakowice, wzdłuż rzeki Łomnica, w Kotlinie Jeleniogórskiej u podnóża Rudaw Janowickich w Sudetach Zachodnich[1].

Podział administracyjny

W latach 1945–1954 siedziba gminy Łomnica. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łomnica. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.

Edukacja

  • Przedszkole Publiczne w Łomnicy
  • Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi w Łomnicy

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty[6]:

  • kościół parafialny pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, z XV-XIX w.
  • cmentarz
  • ogrodzenie z bramą
  • kaplica
  • pastorówka, obecnie dom mieszkalny, ul. Karkonoskiej 96, z 1752 r.
  • zespół pałacowy, ul. Karpnicka 3, z XVIII-XIX w.:
  • zespół folwarczny, z XVIII/XIX w.:
    • spichrz
    • stajnia
    • stodoła
    • kuźnia
    • stajnia-obora
    • budynek mieszkalno-gospodarczy
    • budynek mieszkalny
    • dwie stodoły na terenie parku
  • ewangelicki dom modlitwy wzniesiony w 1748, w konstrukcji szkieletowej z wypełnieniem ceglanym, przeniesiony z Rząśnika (gdzie po 1945 był wykorzystywany jako magazyn owoców) i zrekonstruowany w 2020 w miejscu dawnych zabudowań folwarcznych, ostatni oryginalny obiekt tego typu na Dolnym Śląsku[8]
  • krzyż pokutny z 1586 r.[9]

Przypisy

  1. 1 2 Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 480-482. ISBN 83-85773-60-6.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 707 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 73144
  5. ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262, s. 5)
  6. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 51. [dostęp 2012-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-31)].
  7. ↑ Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, ss. 236-240
  8. ↑ Właściciele pałacu przenieśli stary kościół z jednej wsi do drugiej. Od dziś jest nową atrakcją turystyczną
  9. ↑ Wojciech Kapałczyński, Jan Kotlarski: Zabytki Jeleniej Góry i powiatu. Jelenia Góra: Jeleniogórskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, 2002, s. 87. ISBN 83-85033-00-9.

Bibliografia

Galeria:Dom modlitwy
Dom modlitwy
Dom modlitwy

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.