54 Pułk Artylerii Lekkiej (LWP)

54 pułk artylerii lekkiej (54 pal) – oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego.

Pułk został sformowany na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 0228/Org. z 1 września 1945 w składzie 18 Dywizji Piechoty^[2]. Oddział został zorganizowany według etatu nr 2/3 Dywizji Piechoty czasu pokojowego z 2 lipca 1945^[3]. Zgodnie z etatem pułk liczył 815 żołnierzy i miał być uzbrojnowy w 12 haubic 122 mm oraz 24 armaty dywizyjne 76 mm^[4][5]. Pułk powstał na bazie 14 Brygady Artylerii Przeciwpancernej i jednego dywizjonu 7 Brygady Artylerii Haubic^[6]. Początkowo oddział stacjonował w Skierniewicach, w koszarach byłego 26 pal, lecz już na przełomie października i listopada 1945 został przeniesiony do Ełku^[7].

Wiosną 1946 oddział został przeformowany według etatu nr 2/52 – pułku artylerii lekkiej Dywizji Piechoty typu B z 28 lutego tego roku^[8]. W tym samym okresie I dywizjon został przeniesiony do Łuczan (obecnie Giżycko)^[9]. W połowie 1947 pułk został przeniesiony z Ełku do Giżycka^[10]. W 1952 jednostka została wyłączona ze składu 18 DP i podporządkowana dowódcy 22 Dywizji Piechoty^[11]. Na podstawie rozkazu MON nr 0059/Org. z 21 września 1955 dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego został zobligowany do rozformowania pułku w terminie do 20 grudnia tego roku.

• ppłk AR Iwan Truszkin (IX 1945 – 1946)^[12]
• ppłk Józef Jedynakiewicz (I – VII 1947)^[12]
• ppłk Ludgard Szelewicz (1 VIII 1947 – 1948)^[12]

• Witold Jarno. Zarys historii 18. Dywizji Piechoty w latach 1945–1950. „Studia Podlaskie”. XXIII, 2015. Białystok: Instytut Historii i Nauk Politycznych Uniwersytetu w Białymstoku. ISSN 0867-1370. 
• Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.