8 Dywizja Kawalerii (austro-węgierska)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1901 |
| Rozformowanie |
1918 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
FML Josef Freund von Arlhausen |
| Ostatni |
gen. mjr Rudolf Dokonal |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |
.svg.png){kind=small}
Komendanci dywizji
_on7629_0a.jpg)
8 Dywizja Kawalerii (Cav.-Trup.-Div. Stanislau, KTDiv. Stanislau, 8. KTDiv., 8. KD.) – wielka jednostka kawalerii cesarskiej i królewskiej Armii.
W 1901 roku została sformowana Dywizja Kawalerii Stanisławów (niem. Cavallerie-Truppen-Division Stanislau) w składzie:
- 13 Brygada Kawalerii w Stanisławowie,
- 15 Brygada Kawalerii w Tarnopolu,
- Węgierski Batalion Strzelców Polnych Nr 23 w Trembowli,
- Węgierski Batalion Strzelców Polnych Nr 29 w Zaleszczykach.
Dywizja była podporządkowana komendantowi 11 Korpusu we Lwowie[1].
W 1903 roku zmieniono pisownię formacji z „Cavallerie” na „Kavallerie” co wiązało się ze zmianą nazwy dywizji na „Kavallerie-Truppen-Division Stanisłau”[2].
W 1904 roku oba bataliony strzelców polnych zostały włączone w skład 30 Dywizji Piechoty[3].
W 1912 roku dywizja została przemianowana na 8 Dywizję Kawalerii (niem. 8. Kavallerietruppendivision)[4].
W strukturze organizacyjnej armii austro-węgierskiej podlegała bezpośrednio Naczelnemu Dowództwu (niem. Armeeoberkommando – AOK), wchodząc w skład korpusu armijnego[5].
Organizacja w sierpniu 1914
- Komenda 8 Dywizji Kawalerii w Stanisławowie
- 13 Brygada Kawalerii
- 15 Brygada Kawalerii
- 6 Dywizjon Artylerii Konnej[6]
- Oddział Karabinów Maszynowych[7].
Komendanci dywizji
- FML Josef Freund von Arlhausen (1901[8] – 1904 → komendant miasta Wiednia[9])
- gen. mjr Stephan Nachodský von Neudorf (1904[10] – 1 XII 1906 → stan spoczynku)
- gen. mjr Desiderius Kolossváry de Kolosvár (1906[11] – 1907 → komendant 30 Dywizji Piechoty[12])
- gen. mjr Hermann Georg Franz von Gemmingen (1907[13] – 1 XII 1913 → stan spoczynku w stopniu tytularnego generała kawalerii)
- FML Georg von Lehmann (1913 – X 1915[14])
- gen. mjr Maximilian von Schnehen (X 1915 – XII 1916[14])
- gen. mjr Anton Leiter Edler von Lososina (XII 1916 – II 1917[14])
- gen. mjr Rudolf von Dokonal (II 1917 – XI 1918[14])
Przypisy
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1902 ↓, s. 131, 632, 636.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1904 ↓, s. 133.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1905 ↓, s. 137.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1913 ↓, s. 159.
- ↑ Do 1917 roku nie tworzono w armii austro-węgierskiej samodzielnych wielkich jednostek konnych.
- ↑ W skład 6 Dywizjonu Artylerii Konnej wchodziły dwie baterie. Pierwsza bateria wchodziła w skład 5. Dywizji Kawalerii Honvedu.
- ↑ Skład oddziału: 4 ciężkie karabiny maszynowe, 3 oficerów i 57 żołnierzy obsługi.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1902 ↓, s. 131.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1905 ↓, s. 151, 159.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1905 ↓, s. 137, 161.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1907 ↓, s. 141, 165.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1908 ↓, s. 164.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1908 ↓, s. 141, 166.
- 1 2 3 4 Komendanci dywizji ↓.
Bibliografia
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1902. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1901.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1904. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1903.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912.
- Juliusz Bator, Wojna Galicyjska, Kraków: Wydawnictwo Egis Libron, 2008, ISBN 978-83-7396-747-2, OCLC 316449958.
- Cavalry Divisional Commanders 1914-1918. [w:] Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 [on-line]. Glenn Jewison & Jörg C. Steiner. [dostęp 2019-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-07)].
| Dywizje kawalerii | |
|---|---|
| Brygady kawalerii | |
| Pułki dragonów | |
| Pułki ułanów | |
| Pułki ułanów c. k. Obrony Krajowej | |
| Pułki huzarów | |
| Pułki huzarów Honwedu |
|
| Dywizjony strzelców konnych |
|
| Dywizjony artylerii konnej |
