Adolf Horsetzky von Hornthal

Adolf Horsetzky von Hornthal
Ilustracja
Feldzeugmeister Feldzeugmeister
Data i miejsce urodzenia

12 lutego 1847
Praga

Data i miejsce śmierci

10 lutego 1929
Wiedeń

Przebieg służby
Lata służby

1865-1907

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier

Jednostki

1. Korpus w Krakowie

Stanowiska

Dowódca Korpusu

Główne wojny i bitwy

Wojna prusko-austriacka

Późniejsza praca

Historyk wojskowości

Odznaczenia
Order Korony Żelaznej II klasy (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Leopolda (Austria) Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie pokoju) Medal Wojenny (Austro-Węgry) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Odznaka za 40-letnią Służbę Wojskową (Austro-Węgry) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) II Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Order Alberta (Saksonia) Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja)

Adolf Edler Horsetzky von Hornthal (ur. 12 lutego 1847 w Pradze, zm. 10 lutego 1929 w Wiedniu)[1]generał artylerii Armii Austro-Węgier, komendant 1. Korpus w Krakowie.

Życiorys

W 1865 roku wstąpił do Terezjańskiej Akademii Wojskowej. Po wybuchu wojny prusko-austriackiej został przydzielony do 30. Batalionu Jegrów i uczestniczył w przegranej przez Austriaków bitwie pod Sadową. Po zakończeniu konfliktu przeszedł szkolenie w Szkole Wojennej w Wiedniu i został awansowany na stopień porucznika (niem. Oberleutnant). Następnie służył jako oficer sztabowy w Sztabie Generalnego Kwatermistrza (niem. General-Quartiermeisterstab). W 1872 roku awansowany na kapitana (niem. Hauptmann), został przydzielony do Sztabu Generalnego, w którym odpowiadał za przygotowanie wojskowych regulaminów i podróży szefa Sztabu Generalnego[1]. Po zajęciu Bośni i Hercegowiny w 1878 roku powierzono mu zadanie opracownia planów zaopatrzenia wojsk stacjonujących w Sarajewie. Współpracował wówczas z majorem Heinrichem von Pitreichem (przyszłym ministrem wojny). Po awansie na majora w 1879 roku objął dowództwo nad 33. Batalionem Jegrów, a rok później oddelegowany, jako obserwator, na manewry armii francuskiej. W 1882, w stopniu podpułkownika (niem. Oberstleutnant), przebywał w Imperium Rosyjskiem reprezentując Sztab Generalny na spotkaniach z rosyjskimi wojskowymi w Petersburgu i Moskwie[1]. W latach 1884-1888 wykładał strategię w Szkole Wojennej w Wiedniu, a następnie piastował funkcję szefa biura Sztabu Generalnego ds. operacyjnych. Po awansie na generała majora objął dowództwo nad 12. Brygadą Piechoty w Klagenfurcie, a następnie nad 12. Dywizją Piechoty w Krakowie. W 1903 roku został dowódcą 1. Korpusu, a rok później otrzymał awans na generała artylerii (niem. Feldzeugmeister)[2]. Stanowisko to piastował do 1907 roku, kiedy przeszedł w stan spoczynku. Będąc na emeryturze zajął się opracowywaniem dziejów armii austriackiej i austro-węgierskiej w XIX wieku, wprowadzając nowe nazewnictwo kampanii wojennych Austrii[1]. Od 1904 roku był szefem 90. Pułku Piechoty[2].

Odznaczenia

Odznaczenia Horsetzky'ego von Hornthala to między innymi[2]:

Przypisy

Bibliografia