Heinrich von Pitreich

Heinrich von Pitreich

Feldzeugmeister
Data i miejsce urodzenia	10 listopada 1844 Lublana
Data i miejsce śmierci	13 stycznia 1920 Wiedeń
Przebieg służby
Lata służby	1859-1906
Siły zbrojne	Armia Austro-Węgier
Jednostki	24. Dywizja Piechoty 63. Pułk Piechoty
Stanowiska	Minister wojny
Odznaczenia

Heinrich von Pitreich (ur. 10 listopada 1841 w Lublanie, zm. 13 stycznia 1920 w Wiedniu)^[1] – oficer Armii Austro-Węgier w stopniu feldzeugmeistra, minister wojny Austro-Węgier w latach 1902-1906.

W 1859 roku ukończył akademię wojskową i otrzymał stopień podporucznika (niem. Leutnant). Do 1866 roku służył w 6. Batalionie Inżynieryjnym, kiedy to został przeniesiony do Sztabu Generalnego. W 1879 roku został przydzielony do biura operacyjnego Sztabu Generalnego. Na tym stanowisku dwukrotnie awansował, na majora w 1878 roku^[2] i na podpułkownika w 1882 roku^[3]. Od 1883 roku piastował funkcję szefa Departamentu V Ministerstwa Wojny, odpowiedzialnego za mobilizację. W 1890 roku został szefem biura Ministra Wojny^[4], a w 1895 roku, w stopniu marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant), objął dowodzenie nad 24. Dywizją Piechoty^[5]. Rok później otrzymał nominację na zastępcę szefa Sztabu Generalnego. W 1902 roku został ministrem wojny Austro-Węgier, a w 1904 roku awansowany na stopień generała artylerii (niem. Feldzeugmeister)^[6]. W okresie piastowania przez niego stanowiska ministra przeprowadzono reorganizację artylerii, utworzono między innymi jednostki artylerii Landwehry. Wprowadzono wówczas w Cesarsko-Królewskiej Armii karabiny maszynowe. Jako minister wojny odpowiadał również za gruntowną reformę wojskowego kodeksu karnego. Usiłował również zreformować przepisy mobilizacyjne z 1868 roku jednak działania te zakończyły się porażką ze względu na silny opór parlamentu węgierskiego^[1]. Pitreich gotowy był pójść na ustępstwa wobec Węgrów, aby umożliwić realizację reformy. Doprowadziło to do konfliktu z następcą tronu arcyksięciem Franciszkiem Ferdynandem. Arcyksiąże uniemożliwił Pitreichowi objęcie stanowiska szefa Sztabu Generalnego w 1906 roku i doprowadził do przejścia ministra w stan spoczynku^[1]. Zamiast niego szefem Sztabu został Franz Conrad von Hötzendorf. W 1909 roku, już na emeryturze, został nobilitowany przez cesarza Franciszka Józefa. Od 1903 roku był honorowym szefem 63. Pułku Piechoty^[7].

Odznaczenia von Pitreicha to między innymi^[6][7]:

• Krzyż Wielki Orderu Leopolda
• Kawaler Orderu Korony Żelaznej II klasy
• Kawaler Orderu Leopolda
• Medal Wojenny
• Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii
• Odznaka za Służbę Wojskową II klasy
• Wielki Oficer Orderu Zasługi Wojskowej (Toskania)
• Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie)
• Order Orła Czerwonego I klasy (Prusy)
• Order Królewski Korony I klasy (Prusy)
• Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii (Rumunia)
• Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia)
• Wielki Oficer Orderu Korony Włoch (Włochy)
• Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja)
• Komandor Legii Honorowej (Francja)
• Komandor I Stopnia Orderu Danebroga (Dania)
• Komandor Orderu Miecza (Szwecja)

• Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 8, Wiedeń: Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1980  (niem.).
• Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1905, Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1904  (niem.).
• Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1905, Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1905  (niem.).