Agnieszka Kobus-Zawojska

wioślarstwo
Agnieszka Kobus-Zawojska
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Agnieszka Patrycja Kobus-Zawojska

Data i miejsce urodzenia

28 sierpnia 1990
Warszawa

Wzrost

176 cm

Informacje klubowe
Klub

AZS-AWF Warszawa

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
srebroTokio 2020wioślarstwo
(czwórka podwójna)
brązRio de Janeiro 2016wioślarstwo
(czwórka podwójna)
Mistrzostwa świata
złotoPłowdiw 2018czwórka podwójna
srebroSarasota 2017czwórka podwójna
srebroOttensheim 2019czwórka podwójna
Mistrzostwa Europy
złotoGlasgow 2018czwórka podwójna
srebroPłowdiw 2011czwórka podwójna
srebroBrandenburg 2016czwórka podwójna
brązBelgrad 2014czwórka podwójna
brązPoznań 2015czwórka podwójna
brązPoznań 2020czwórka podwójna
Odznaczenia państwowe
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Srebrne medalistki MŚ w 2019 – A. Kobus-Zawojska pierwsza z lewej

Agnieszka Patrycja Kobus-Zawojska (ur. 28 sierpnia 1990 w Warszawie) – polska wioślarka, srebrna i brązowa medalistka igrzysk olimpijskich, mistrzyni świata i Europy, zawodniczka AZS-AWF Warszawa, pisarka i dziennikarka radiowa.

Życiorys

Jej rodzice należeli w latach 70. i 80. XX wieku do Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego[1].

Uczęszczała do Szkoły Podstawowej nr 54 im. Obrońców Olszynki Grochowskiej na warszawskiej Pradze Południe[1]. Ukończyła studia magisterskie na AWF Warszawa[1].

Jej pierwszym trenerem był Jacek Suchocki[1].

Pierwszy zawodowy start rangi mistrzowskiej miała podczas Mistrzostw Polski Młodzików w Kaliszu w 2003 roku, gdzie wystartowała w konkurencji jedynek, w której zajęła 3. miejsce[1].

Początkowe starty w reprezentacji Polski były dla niej bardzo udane, w 2006 roku w Regatach Nadziei Olimpijskich „Olympic Hopes” w Piestanach zdobyła złoty medal w czwórce podwójnej, a rok później biorąc udział w konkurencji czwórce podwójnej w Regatach Pucharu Bałtyku „Baltic Cup” w Brandenburgu zdobyła dwa srebrne medale (na 2000 i 500 metrów)[1].

Debiutancki udział w mistrzostwach świata juniorek miał miejsce w 2008 roku w Ottensheim, gdzie w parze z Martą Rychert w dwójce podwójnej juniorek zajęły 6. pozycję[1].

W 2024 napisała biograficzną książkę „Mój wyścig z depresją"[2]

Igrzyska olimpijskie

W 2016 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro. W rywalizacji czwórek podwójnych razem z Marią Springwald, Joanną Leszczyńską i Moniką Ciaciuch zajęła w eliminacjach drugie, przez co musiały popłynąć w repasażu. Tam dopłynęły na linię mety na drugiej pozycji i awansowały do finału[3], w którym zajęły trzecie miejsce, przegrywając w z reprezentantkami Niemiec i Holandii[4].

W 2021 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Tokio. W rywalizacji czwórek podwójnych, razem z Martą Wieliczko, Marią Sajdak i Katarzyną Zillmann, zdobyła srebrny medal. Podczas walki o medal olimpijski, zawodniczka zmagała się z depresją[5].

Jest także dziennikarką radiową. Współprowadzi „Magazyn Sportowy” w Radiu dla Ciebie[6].

W lutym 2024 poinformowała, że urodziła córkę – Urszulę Zawojską[7].

  • 1. miejsce (Varese 2016, Lucerna 2016, Belgrad 2017, Poznań 2017, Lucerna 2017)
  • 2. miejsce (Bled 2015, Varese 2015, Belgrad 2018, Lucerna 2018, Poznań 2019, Rotterdam 2019)

Wyniki

RokZawodyMiejsceKonkurencjaCzasPozycja
2008Mistrzostwa świata juniorówAustria OttensheimDwójka podwójnaFinał A: 7:36,776. miejsce
2009Mistrzostwa świata U23Czechy RačiceDwójka podwójnaFinał B: 7:34,169. miejsce
2010Mistrzostwa świata U23Białoruś BrześćCzwórka podwójnaFinał B: 6:50,0211. miejsce
Mistrzostwa EuropyPortugalia Montemor-o-VelhoCzwórka podwójnaFinał A: 6:31,124. miejsce
2011Mistrzostwa świataSłowenia BledCzwórka podwójnaFinał B: 6:32,718. miejsce
Mistrzostwa EuropyBułgaria PłowdiwCzwórka podwójnaFinał A: 6:35,302. miejsce
2012Mistrzostwa świata U23Litwa TrokiCzwórka podwójnaFinał A: 7:02,974. miejsce
2013Mistrzostwa EuropyHiszpania SewillaCzwórka podwójnaFinał A: 6:57,365. miejsce
2014Mistrzostwa EuropySerbia BelgradCzwórka podwójnaFinał A: 6:17,813. miejsce
Mistrzostwa świataHolandia AmsterdamCzwórka podwójnaFinał B: 6:14,368. miejsce
2015Mistrzostwa EuropyPolska PoznańCzwórka podwójnaFinał A: 6:20,873. miejsce
Mistrzostwa świataFrancja Lac d’AiguebeletteCzwórka podwójnaFinał A: 6:31,014. miejsce
2016Mistrzostwa EuropyNiemcy BrandenburgCzwórka podwójnaFinał A: 7:18,532. miejsce
Igrzyska olimpijskieBrazylia Rio de JaneiroCzwórka podwójnaFinał A: 6:50,863. miejsce
2017Mistrzostwa EuropyCzechy RačiceCzwórka podwójnaFinał A: 6:30,264. miejsce
Mistrzostwa świataStany Zjednoczone SarasotaCzwórka podwójnaFinał A: 6:17,712. miejsce
2018Mistrzostwa EuropyWielka Brytania GlasgowCzwórka podwójnaFinał A: 6:20,921. miejsce
Mistrzostwa świataBułgaria PłowdiwCzwórka podwójnaFinał A: 6:08,961. miejsce
2019Mistrzostwa EuropySzwajcaria LucernaCzwórka podwójnaFinał A: 6:20,244. miejsce
Mistrzostwa świataAustria OttensheimCzwórka podwójnaFinał A: 6:36,592. miejsce
2020Mistrzostwa EuropyPolska PoznańCzwórka podwójnaFinał A: 6:27,87[8]3. miejsce
2021Igrzyska olimpijskieJaponia TokioCzwórka podwójnaFinał A: 6:11,362. miejsce

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Gwiazdy polskiego wioślarstwa – Agnieszka Kobus, pztw.org.pl [zarchiwizowane 2017-08-24].
  2. ↑ Agnieszka Kobus-Zawojska, Mateusz Ligęza (red.), Mój wyścig z depresją, Gdynia: Novae Res, 2024, ISBN 978-83-8373-039-4 [dostęp 2024-12-18].
  3. ↑ Rio 2016. Wioślarstwo: czwórka podwójna w finale. Wirtualna Polska, 2016-08-08. [dostęp 2020-04-09]. (pol.).
  4. ↑ Rio 2016. Mamy brązowy medal w wioślarstwie!. Wirtualna Polska, 2016-08-11. [dostęp 2020-04-09]. (pol.).
  5. ↑ Agnieszka Kobus-Zawojska: Nie wiem, jak zdobyłam medal olimpijski z depresją. newonce.sport, 2022-08-15. [dostęp 2022-08-20]. (pol.).
  6. ↑ Agnieszka Kobus-Zawojska poprowadzi „Magazyn Sportowy” w RDC. www.rdc.pl, 2021-11-09. [dostęp 2022-08-20]. (pol.).
  7. ↑ Znakomita polska sportsmenka przekazała cudowną wiadomość! Posypały się gratulacje. polsatsport.pl, 2024-02-12. [dostęp 2024-04-02]. (pol.).
  8. ↑ Polska zdobyła trzy medale wioślarskich ME. Niespodziewane srebro. przegladsportowy.pl [dostęp 2020-10-12].
  9. ↑ M.P. z 2016 r. poz. 1208.
  10. ↑ Odznaczenia państwowe dla Olimpijczyków. prezydent.pl, 2016-10-05. [dostęp 2016-10-06].
  11. ↑ M.P. z 2021 r. poz. 1023.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.