Akant syryjski
![]() | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Acanthus hirsutus | ||
| Podgatunek |
akant syryjski | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Acanthus hirsutus subsp. syriacus (Boiss.) Brummitt Notes Roy. Bot. Gard. Edinburgh 46: 8 1989 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Akant syryjski (Acanthus hirsutus subsp. syriacus (Boiss.) Brummitt – według The Plant List jest to podgatunek akanta Acanthus hirsutus[3], w innych ujęciach taksonomicznych ma status gatunku. Rośnie dziko w Izraelu, Libanie, Syrii i Turcji[4].
Morfologia i biologia
Roślina wieloletnia, hemikryptofit o pąkach zimujących na powierzchni ziemi. Rośnie w lasach, zaroślach, na półpustyniach. Osiąga wysokość do 180 cm. Ulistnienie naprzeciwległe, liście pierzaste, głęboko wcinane, ząbkowane lub piłkowane, o kolczastych brzegach. Kwiaty fioletowe, zebrane w wierzchotkę lub grono. Kwitnie od marca do maja[5]
Obecność w kulturze
- Liście akantu syryjskiego są w całej starożytnej cywilizacji śródziemnomorskiej powszechnie używanym motywem dekoracyjnym, szczególnie na kamiennych rzeźbach[6].
- Apokryficzny List Arysteasza z II wieku naszej ery wspomina o motywie akantu na kamiennej podstawie stołu, na którym w świątyni wykładano chleby pokładne[6].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-06] (ang.).
- ↑ The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2014-11-20].
- ↑ Flora Izraela. [dostęp 2014-11-20].
- 1 2 Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
