Anisodactylus signatus

Anisodactylus signatus
(Panzer, 1796)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze drapieżne
Rodzina	biegaczowate
Podrodzina	Harpalinae
Plemię	Anisodactylini
Rodzaj	Anisodactylus
Podrodzaj	(Pseudoanisodactylus)
Gatunek	Anisodactylus (Pseudoanisodactylus) signatus
Synonimy
Carabus signatus Panzer, 1796 Anisodactylus katavensis (Jedlicka, 1957)

Anisodactylus (Pseudoanisodactylus) signatus – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny Harpalinae.

Gatunek ten został opisany w 1796 roku przez Georga Wolfganga Franza Panzera jako Carabus signatus^[1].

Chrząszcz średniej wielkości^[2], długości od 11 do 13,5 mm. Ciało czarne, błyszczące, niekiedy ze słabym zielonkawym zabarwieniem na pokrywach. Barwa czułków rudobrązowa lub nieco czarniawa^[3], a nawet czarna^[2]. Głaszczki rudobrązowe. Rudobrązowe łatki obecne na głowie pomiędzy oczami. Brzegi przedplecza czarne lub nieco rudawe, a pokryw żółtawobrązowe. Uda i golenie odnóży rudoczarne, nieco rude na końcach, a stopy rudobrązowe, czasem całe czarne^[3]. Przedplecze silniej poprzeczne niż u A. hispanus czy A. binotatus, a jego kąty tylne zaokrąglone. Brak punktów grzbietowych za środkiem długości trzeciego międzyrzędu pokryw. Golenie przedniej pary odnóży o ostrodze wierzchołkowej pojedynczej^[2].

Gatunek palearktyczny. W Europie wykazany został z Austrii, Białorusi, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii^[1], Finlandii^[3], Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, byłej Jugosławii, Luksemburgu, Łotwy, Macedonii Północnej, Mołdawii, Niemiec, Polski, Portugalii, Rosji, w tym obwodu królewieckiego, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier i Włoch^[1]. Z Azji podawany z Gruzji, Kazachstanu, Kirgistanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu, Mongolii, Chin, Korei Północnej, Korei Południowej i Japonii^[3].