Antoni Żochowski
 | |
 podporucznik rezerwy | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1930–1940 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
7 Szpital Okręgowy |
| Główne wojny i bitwy | |
| Późniejsza praca |
praca naukowa |
| Odznaczenia | |
 | |
Antoni Wacław Żochowski (ur. 27 maja 1904 w Umieninie Nagietkach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski farmaceuta, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Bronisława i Marianny z Archutowskich. Urodził się w Umieninie Nagietkach w pow. płockim.
Mianowany ppor. ze starsz. 1 stycznia 1933 roku. Przydzielony do 7. Szpitala Okręgowego, w którym odbywał ćwiczenia rezerwy.
Pracując jako starszy asystent przy Katedrze Chemii Uniwersytetu Poznańskiego prowadził prace o charakterze analitycznym pod kierunkiem profesora Konstantego Hrynakowskiego[1].
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku[2]. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach[2], gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie[3]. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1105[2].
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika[4][5][6]. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[7][8][9].
Edukacja
- 1925 – ukończył gimnazjum w Płocku
- 1930 – Wydział Farmacji Uniwersytetu Poznańskiego
- 1931 – Szkoła Podchorążych Rezerwy Sanitarnych
- 1936 – doktor farmacji (rozprawa pt.: Budowa i asocjacja niektórych wyższych kwasów tłuszczowych na podstawie pomiarów polaryzacji cząsteczkowej)[10]
Odznaczenia
- Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r. – 1 stycznia 1986 (pośmiertnie)[11]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Marianna Zając i Anna Jelińska: Historia Katedry i Zakładu Chemii Farmaceutycznej. chefa.amp.edu.pl, 2006. [dostęp 2015-04-10]. (pol.).
- 1 2 3 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 642.
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. LXXIV.
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. [online], web.archive.org, s. 238 [dostęp 2024-10-17] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-27] (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Zbrodnia katyńska, miedzy prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17] (pol.).
- ↑ Prezydent RP wziął udział w uroczystościach „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [online], prezydent.pl [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Harmonogram odczytywania nazwisk osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie [online], policja.pl, s. 1-4 [dostęp 2024-08-28] (pol.).
- ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
- ↑ Józef Winiewicz: Kronika Uniwersytetu Poznańskiego za rok szkolny1936/37. Poznań: 1937, s. 162. [dostęp 2015-04-10]. (pol.).
- ↑ Zarządzenie Nr 1/86 Ministra Spraw Wojskowych z 1 stycznia 1986 r. w sprawie nadania odznaki pamiątkowej „Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r.” Dziennik Ustaw RP Nr 2 z 10 kwietnia 1986 r., s. 30.
Bibliografia
- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.