Antoni (Zawgorodny)
| Aleksandr Zawgorodny | |
| Arcybiskup stawropolski i bakijski | |
 | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
12 września 1938 |
| Data śmierci |
4 grudnia 1989 |
| Arcybiskup stawropolski i bakijski | |
| Okres sprawowania |
1987-1989 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Śluby zakonne |
10 sierpnia 1961 |
| Diakonat |
13 sierpnia 1961 |
| Prezbiterat |
11 czerwca 1964 |
| Chirotonia biskupia |
3 sierpnia 1975 |
| Data konsekracji |
3 sierpnia 1975 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||
| Współkonsekratorzy |
Juwenaliusz (Pojarkow), Antoni (Mielnikow), Gedeon (Dokukin), Chryzostom (Martiszkin), Ireneusz (Seredni) | ||||||
| |||||||
Antoni, imię świeckie: Aleksandr Michajłowicz Zawgorodny (ur. 12 września 1938 w Kisłowodsku, zm. 4 grudnia 1989) – rosyjski biskup prawosławny.
Życiorys
Ukończył seminarium duchowne w Stawropolu w 1960, następnie zaś rozpoczął studia w Leningradzkiej Akademii Duchownej. 10 sierpnia 1961 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś trzy dni później został wyświęcony na hierodiakona. W 1964 uzyskał w Akademii tytuł kandydata nauk teologicznych. 11 czerwca 1964 został wyświęcony na hieromnicha i skierowany do pracy duszpasterskiej w cerkwi Tichwińskiej Ikony Matki Bożej w Tichwinie. W sierpniu tego samego roku przeniesiony do parafii św. Mikołaja i Objawienia Pańskiego w Leningradzie. W 1967 został archimandrytą i naczelnikiem rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie. Funkcję tę pełnił przez trzy lata. Następnie wrócił do Leningradu i przez pięć lat pracował w różnych parafiach.
3 sierpnia 1975 miała miejsce jego chirotonia na biskupa stawropolskiego i niewinomyskiego, w której jako konsekratorzy wzięli udział metropolici leningradzki i nowogrodzki Nikodem, tulski i bielowski Juwenaliusz, arcybiskup miński i białoruski Antoni oraz biskupi nowosybirski i barnaułski Gedeon, kurski Chryzostom, ufimski i stierlitamacki Ireneusz.
Uczestniczył w ruchu ekumenicznym oraz ruchu na rzecz pokoju na świecie. Wielokrotnie reprezentował Rosyjski Kościół Prawosławny w czasie wizyt w innych autokefalicznych Kościołach.
W 1987 otrzymał godność arcybiskupią. Dwa lata później zmarł i został pochowany w sąsiedztwie soboru św. Andrzeja w Stawropolu[1].