Baranie (Białoruś)

Baranie
Барані
Барани
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

ostrowiecki

Sielsowiet

Ryteń

Populacja
 liczba ludności


14
(2019)

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Baranie”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Baranie”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Baranie”
Ziemia54°55′05″N 26°06′43″E/54,918056 26,111944

Baranie (biał. Барані, Barani; ros. Барани, Barani) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Ryteń.

Warunki naturalne

Wieś położona jest wśród lasów, w pobliżu jeziora Barańskiego i rzeki Klewel. Z trzech stron graniczy z Rezerwatem Krajobrazowym Jeziora Soroczańskie.

Historia

W XIX i w początkach XX w. dwie wsie położone w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim, w gminie Aleksandrowo. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922[1] leżały w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie święciańskim, w gminie Aleksandrowo/Żukojnie[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Ludzie związani z miejscowością

  • Albin Stepowicz – białoruski działacz narodowy, publicysta i polityk, poseł na Sejm RP; urodzony w Baraniach
  • Kazimir Swajak (wł. Kastanty Stepowicz) – białoruski działacz narodowy, ksiądz rzymskokatolicki i poeta; urodzony w Baraniach

Uwagi

  1. Przynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim.

Przypisy

  1. Dz.U. z 1922 r. nr 26, poz. 213
  2. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.

Bibliografia