Bolechowice (województwo małopolskie)

Bolechowice

wieś
Kościół parafialny w Bolechowicach (ze starym okryciem dachu)
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Powiat	krakowski
Gmina	Zabierzów
Liczba ludności (2022)	2674[1]
Strefa numeracyjna	12
Kod pocztowy	32-082[2]
Tablice rejestracyjne	KRA
SIMC	0343562
Położenie na mapie gminy Zabierzów Bolechowice
Położenie na mapie Polski Bolechowice
Położenie na mapie województwa małopolskiego Bolechowice
Położenie na mapie powiatu krakowskiego Bolechowice
50°08′49″N 19°47′30″E/50,146944 19,791667[3]

Bolechowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów.

Wieś biskupstwa krakowskiego w powiecie proszowickim w województwie krakowskim w końcu XVI wieku^[4].

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bolechowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

W roku 2021 we wsi mieszkało 2677 osób, z czego 51,1% mieszkańców stanowiły kobiety, a 48,9% mężczyźni^[5]

Bolechowice położone są w Rowie Krzeszowickim rozdzielającym Wyżynę Krakowsko-Częstochowską od Garbu Tenczyńskiego. Północne tereny wsi ze względu na piękno krajobrazu i cenną przyrodę włączone zostały w obszar Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie. Położenie miejscowości sprawia, że jest ona dobrym miejscem wypadowym do zwiedzania najpiękniejszych z tych dolin: Doliny Bolechowickiej, Kobylańskiej i Kluczwody. Brama Bolechowicka zamykająca wylot Doliny Bolechowickiej znajduje się zaledwie kilkaset metrów od centrum miejscowości i w jej pobliżu jest parking dla samochodów, również wyloty pozostałych wymienionych dolin znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie wsi. Przebiegająca przez miejscowość sieć szlaków turystyki pieszej i rowerowej umożliwia zwiedzenie również pozostałych, nieco dalej położonych dolin: Będkowskiej, Doliny Szklarki i Doliny Racławki.

Przez wieś przepływa niewielki potok Bolechówka będący lewobrzeżnym dopływem Rudawy. Na terenie miejscowości znajduje się rezerwat przyrody Wąwóz Bolechowicki obejmujący Bramę Bolechowicką i dolny odcinek Wąwozu Bolechowickiego.

W przysiółku Zielona odkryto skarb 68 srebrnych monet polskich, czeskich, niemieckich i angielskich oraz 17 fragmentów srebrnych ozdób: paciorków i kolczyków. Skarb ten został ukryty w ziemi ok. 1020^[8].

Do Bolechowic można dojechać z Krakowa autobusami linii aglomeracyjnych nr 248 268, 278 oraz 288 z Bronowic Małych.

Piesze szlaki turystyczne

– z Bolechowic do wylotu Wąwozu Bolechowickiego;

– z Ojcowskiego Parku Narodowego przez górną część Doliny Kluczwody i Wierzchowie, Zelków, Dolinę Bolechowicką (w dół), Karniowice, Kobylany, Dolinę Będkowską, Dolinę Szklarki do Paczółtowic.

Szlaki rowerowe

• rowerowy szlak brzozowy – z Zabierzowa przez Bolechowice, Dolinę Kobylańską (w górę), Krzemionkę, Zelków i przysiółek Gacki, gdzie szlak rozgałęzia się – możliwy jest powrót do Bolechowic lub przejazd do Ujazdu;
• zataczający pętlę szlak z Bolechowic przez Zelków, górną część rezerwatu przyrody Dolina Kluczwody, Wierzchowie, Bębło, Dolinę Będkowską (w dół), Łączki Kobylańskie, Kobylany, Dolinę Kobylańską (w górę), Krzemionkę, Dolinę Bolechowicką (w dół) do Bolechowic.

Miejscowość zamieszkują wyznawcy Kościoła rzymskokatolickiego i Świadkowie Jehowy^[9]. We wsi ma siedzibę Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bolechowicach

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego^[10].

• Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła z cmentarzem przykościelnym;
• Dwór z otoczeniem parkowym;
• Spichlerz dworski (przeniesiony do Krzesławic).

• Ludwik Strugała (ur. 2 lipca 1894, zm. 4 sierpnia 1935 w Niedźwiedziu) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Bolechowice (po lewej) i Karniowice (po prawej). Na horyzoncie Garb Tenczyński. Widok ze skał Doliny Bolechowickiej

• Bolechowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 297 .
• Łąka (3), Wielka i Mała w Bolechowicach, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 632 .