Boris Łagutin

boks
Boris Łagutin
Борис Лагутин
Ilustracja
Boris Łagutin (2019)
Pełne imię i nazwisko

Boris Nikołajewicz Łagutin

Data i miejsce urodzenia

24 czerwca 1938
Moskwa

Data i miejsce śmierci

4 września 2022
Moskwa

Obywatelstwo

radzieckie (1938-1991)
rosyjskie (1991-2022)

Wzrost

172 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
złotoTokio 1964boks
(waga lekkośrednia)
złotoMeksyk 1968boks
(waga lekkośrednia)
brązRzym 1960boks
(waga lekkośrednia)
Mistrzostwa Europy
złotoBelgrad 1961waga lekkośrednia
złotoMoskwa 1963waga lekkośrednia
Odznaczenia
Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów Order „Znak Honoru” Medal „Za pracowniczą wybitność” (ZSRR) Zasłużony Mistrz Sportu ZSRR

Boris Nikołajewicz Łagutin (ros. Борис Николаевич Лагутин, ur. 24 czerwca 1938 w Moskwie[1], zm. 4 września 2022[2]) – rosyjski pięściarz walczący w barwach Związku Radzieckiego, dwukrotny mistrz olimpijski i dwukrotny mistrz Europy.

Życiorys

Boris Łagutin walczył w wadze lekkośredniej (do 71 kg). Rozpoczął międzynarodowe starty od udziału w XIX Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1960 roku w Rzymie, gdzie zdobył brązowy medal po porażce w półfinale z późniejszym mistrzem Wilbertem McClure ze Stanów Zjednoczonych[1]. Podczas XIV Mistrzostw Europy w 1961 roku w Belgradzie zdobył złoty medal[3]. Powtórzył ten sukces podczas XV Mistrzostw Europy w 1963 roku w Moskwie[4].

Został mistrzem olimpijskim podczas XVIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1964 roku w Tokio, gdzie w półfinale pokonał Józefa Grzesiaka, a w finale Josepha Gonzalesa z Francji[1].

Po zdobyciu złotego medalu olimpijskiego zakończył karierę bokserską w 1965 roku, ale wznowił ją w 1968 roku. W mistrzostwach Związku Radzieckiego pokonał Wiktora Agiejewa i Walerija Triegubowa, dzięki czemu uzyskał nominację do reprezentacji Związku Radzieckiego na XIX Letnie Igrzyska Olimpijskie w Meksyku. Podczas tych igrzysk ponownie zdobył złoty medal, wygrywając w finale z Rolando Garbeyem z Kuby[1]. Po igrzyskach definitywnie zakończył uprawianie boksu.

Boris Łagutin był mistrzem Związku Radzieckiego w latach 1959[5], 1961[6], 1962[7], 1963[8], 1964[9] i 1968[10], a także wicemistrzem w 1960[11]. Stoczył 298 walk, z których wygrał 287[1].

Ukończył studia na Wydziale Biologii Uniwersytetu im. Michaiła Łomonosowa. W latach 1977–1982 był przewodniczącym Federacji Boksu Związku Radzieckiego[1].

Pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim[12].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Boris Lagutin [online], olympedia.org [dostęp 2021-01-24] (ang.).
  2. ↑ Умер двукратный олимпийский чемпион по боксу Борис Лагутин. sport-interfax.ru. [dostęp 2022-09-05]. (ros.).
  3. ↑ 14.European Championships – Belgrade, Yugoslavia – June 3–10 1961 [online], amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-01-24] (ang.).
  4. ↑ 15.European Championships – Moscow, Soviet Union – May 26 – June 2 1963 [online], amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2021-01-24] (ang.).
  5. ↑ 25.Soviet Union National Championships – Moscow – August 9–15 1959 (2nd Spartakyada) [online], Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2011-09-03] (ang.).
  6. ↑ 27.Soviet Union National Championships – Moscow – March 22–26 1961 [online], Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2011-09-03] (ang.).
  7. ↑ 28.Soviet Union National Championships – Kiev – May 23–27 1962 [online], Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2011-09-03] (ang.).
  8. ↑ 29.Soviet Union National Championships – Moscow – August 11–16 1963 [online], Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2011-09-03] (ang.).
  9. ↑ 30.Soviet Union National Championships – Khabarovsk – June 25–29 1964 [online], Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2011-09-03] (ang.).
  10. ↑ 34.Soviet Union National Championships – Leninakan – July 5–16 1968 [online], Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2011-09-03] (ang.).
  11. ↑ 26.Soviet Union National Championships – Leningrad – May 19–22 1960 [online], Amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2011-09-03] (ang.).
  12. ↑ ЛАГУТИН Борис Николаевич (1938 – 2022)

Bibliografia

  • Piotr Osmólski: Leksykon boksu. Warszawa: Sport i Turystyka, 1989, s. 91. ISBN 83-217-2680-1.
  • Jan Skotnicki: Mistrzowskie pasy. Kask, 2000.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.