Brama Królewska w Królewcu
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miejscowość | |
| Adres |
Ulitsa Frunze 112, Królewiec |
| Typ budynku | |
| Styl architektoniczny | |
| Architekt | |
| Rozpoczęcie budowy | |
| Ukończenie budowy | |
Położenie na mapie Królewca ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
Położenie na mapie obwodu królewieckiego ![]() | |
Brama Królewska w Królewcu (niem. Königstor, ros. Короле́вские воро́та) – zabytkowa bram miejska, jedna z siedmiu w Królewcu. Powstała latach 1843–1850 według projektu gen. Ernsta Ludwiga von Astera, architekta Friedricha Augusta Stülera. Dekoracje rzeźbiarskie wykonał Wilhelm Ludwig Stürmer. W inauguracji budowy bramy 30 sierpnia 1843 r. brał udział król Prus Fryderyk Wilhelm IV[1].
Architektura
Tak jak pozostałe bramy Królewca, brama ta została zbudowana w stylu neogotyckim. Budynek wykonano z cegły.
Przejazd bramowy ma szerokość 4,5 m, po jego obu stronach usytuowane są dawne kazamaty[2], które od strony miasta posiadały okna i drzwi, natomiast od strony zewnętrznej – strzelnice[3] Brama składa się z 3 portali. Boczne stanowią część kazamat, w środkowej znajduje się przejazd bramowy. Budynek posiada 2 kondygnacje, które wyraźnie rozdziela gzyms. Brama posiada 8 baszt[3]. Druga kondygnacja bramy posiada trzy nisze, w których znajdują się 3 rzeźby przedstawiające (od lewej) króla Czech Przemysła Ottokara II, króla Prus Fryderyka I i księcia Albrechta I. Pod płaskorzeźbami umieszczone zostały herby Czech, Prus i Brandenburgii, natomiast nad niszami znajdują się herby Smalandii i Natangii. Mury mają grubość 2 m, natomiast sklepienia – 1,25 m. W budynku wykorzystano sklepienia krzyżowe[2][3].
Prace konserwatorskie
Po II wojnie światowej brama znajdowała się w tragicznym stanie, w wyniku bombardowań. Rzeźby i cegły elewacji zostały prawie całkowicie zniszczone. Przejście przez bramę zostało zamknięte. Mimo iż w 1960 r. rozporządzeniem Rady Ministrów RFSRR Brama Królewska została uznana za zabytek sztuki fortyfikacyjnej i objęta ochroną państwa, prace konserwatorskie prowadzono dopiero w 2004 roku, w oparciu o zdjęcia historyczne. W pracach uczestniczyli polscy konserwatorzy, a także specjaliści z Ermitażu petersburskiego. Budynek dla odwiedzających otwarto latem 2005 r.[1]
Galeria
Brama w XIX w.
Brama w Cesarstwie Niemieckim
Widok na bramę spoza miasta.
Rzeźba Przemysła Ottokara II
Rzeźba Fryderyka I
Rzeźba Albrechta I





Przypisy
- 1 2 Королевские ворота в Калининграде. Подробная информация: расписание, фото, адрес и т. д. на официальном сайте Культура.РФ [online], Культура.РФ [dostęp 2021-04-24] (ros.).
- 1 2 Балдур Кёстер (Baldur Köster). Королевские ворота // Кёнигсберг. Сегодняшний Калининград. Архитектура немецкого времени. – Husum Druck, 2000. – ISBN 3-88042-923-5.
- 1 2 3 Авенир Овсянов. В камне – застывшая музыка // В казематах королевского форта. – Калининград: Янтарный сказ, 1999.



