Brama Warszawska w Poznaniu

Brama Warszawska (niem. Warschauer Thor) – wschodnia główna brama poznańskiej twierdzy, stanowiącą część umocnień prawobrzeżnych miasta. Została wzniesiona w latach 1838–1842 i pełniła funkcję obronną oraz komunikacyjną.

Brama była jednoprzelotową budowlą, której narożniki zdobiły cztery niewysokie wieże. Miała identyczny wygląd zarówno od strony przedpola, jak i miasta, z tą różnicą, że od strony zewnętrznej znajdował się pruski orzeł. Przez bramę prowadziła droga na Komandorię i dalej do Warszawy, co tłumaczy jej nazwę. Podobnie jak inne bramy miejskie, była otwarta również nocą. W 1924 roku została rozebrana w ramach modernizacji infrastruktury miejskiej.

Brama Warszawska znajdowała się w miejscu dzisiejszego Rondo Śródka, które jest jednym z ważniejszych węzłów komunikacyjnych Poznania.

Nazwę "Brama Warszawska" nosił również przystanek kolejowy na linii Poznań Wschód – Poznań Malta, który został zlikwidowany w 1949 roku.

• Jacek Biesiadka, Andrzej Gawlak, Szymon Kucharski, Mariusz Wojciechowski: Twierdza Poznań. Poznań: Wydawnictwo Rawelin, 2006. ISBN 83-915340-2-2. Brak numerów stron w książce

• Mariusz Wojciechowski: Opis bramy warszawskiej. 1999. [dostęp 2025-04-29].