Bronisław Teofil Babiański

Bronisław Babiański
Generał dywizji Generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

28 kwietnia 1862
Grodzieńszczyzna

Data i miejsce śmierci

1939
nieznane

Przebieg służby
Lata służby

1883–1921

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

10 Dywizja Piechoty
7 Dywizja Piechoty
6 Dywizja Piechoty
Okręg Korpusu Nr II

Stanowiska

dowódca dywizji piechoty
dowódca okręgu korpusu

Główne wojny i bitwy

rosyjska interwencja w Chinach
wojna rosyjsko-japońska
I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920–1941)

Bronisław Teofil Babiański (ur. 16 kwietnia?/28 kwietnia 1862[1] na Grodzieńszczyźnie[2], zm. w 1939) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys

Od 1883 był zawodowym oficerem piechoty armii rosyjskiej. Absolwent Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej[3]. Brał udział w interwencji Rosji w Chinach 1900–1901 oraz wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905. Podczas I wojny światowej walczył na froncie niemieckim jako dowódca brygady piechoty i dywizji piechoty. 3 czerwca 1917 roku awansował na generała majora. W latach 1917–1918 działał w polskich organizacjach wojskowych w Rosji.

Od 21 stycznia 1919 w Wojsku Polskim dowodził grupą operacyjną. 3 czerwca 1919 roku został mianowany dowódcą 10 Dywizji Piechoty[4]. Następnie dowodził 7 i 6 Dywizją Piechoty w walkach z Ukraińcami i na froncie bolszewickim. W latach 1920–1921 był dowódcą Okręgu Generalnego „Lublin”. Z dniem 1 kwietnia 1921 (według innych źródeł od 21 marca 1921[2]) został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznika. Osiadł w Warszawie. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizji[5].

Po agresji Niemiec na Polskę ewakuował się w pierwszych dniach września 1939 w okolice Grodna. W październiku aresztowany przez NKWD, zaginął bez śladu.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ "Rocznik oficerski 1923" (s. 1575) podaje jako datę urodzenia 15 kwietnia 1862.
  2. 1 2 Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 31.
  3. ↑ https://www.polskipetersburg.pl/images/upload/biblioteka/Polacy_na_petersburskich_uczelniach_wojskowych_Mariusz_Kulik.pdf Mariusz Kulik, Polacy na petersburskich uczelniach wojskowych. Dostęp: 1 kwietnia 2025
  4. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 67 z 17 czerwca 1919 roku, poz. 2136.
  5. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 737.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.